The Exposition of the Index (Anukramaṇī) of the Śrīmad Bhāgavata
संपूज्य वस्त्रहेमाद्यैर्भगवद्भक्तिमिच्छता । योऽप्यनुक्रमणीमेतां श्रावयेच्छृणुयात्तथा । स पुराणश्रवणजं प्राप्नोति फलमुत्तमम् ॥ २४ ॥
saṃpūjya vastrahemādyairbhagavadbhaktimicchatā | yo'pyanukramaṇīmetāṃ śrāvayecchṛṇuyāttathā | sa purāṇaśravaṇajaṃ prāpnoti phalamuttamam || 24 ||
Aquele que deseja bhakti ao Senhor, tendo honrado devidamente com dádivas como vestes, ouro e semelhantes—quem fizer recitar esta Anukramaṇī, ou também a ouvir—alcança o fruto supremo que nasce da audição do próprio Purāṇa.
Suta (narrating the Narada–Sanatkumara dialogue context; verse states the phalaśruti of the Anukramaṇikā section)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It declares that reverently arranging or attending the recitation of the Anukramaṇī (the ordered Purāṇic summary), with offerings and respect, yields the same highest merit as hearing the Purāṇa itself—highlighting devotion-centered śravaṇa as a complete spiritual practice.
Bhakti is framed as intention plus reverent action: desiring Bhagavān-bhakti, honoring the sacred recitation with dāna (vastra, hema, etc.), and engaging in śravaṇa/śrāvaṇa (listening or facilitating hearing) becomes a direct means to the ‘supreme fruit’ of Purāṇic devotion.
The verse emphasizes ritual praxis—proper śravaṇa (hearing), śrāvaṇa (public recitation), and dāna as supportive acts—rather than a specific Vedāṅga; it reflects smārta-paurāṇic procedure for conducting sacred readings and earning puṇya.