पतितो ऽभिशस्तः क्लीबः पिशुनव्यङ्गरोगिणः कुनखी श्यावदन्तश्च कुण्डगोलाश्वपालकाः //
patito 'bhiśastaḥ klībaḥ piśunavyaṅgarogiṇaḥ kunakhī śyāvadantaśca kuṇḍagolāśvapālakāḥ //
“O que caiu da reta conduta (patita), o publicamente acusado ou condenado (abhiśasta), o impotente (klība), o caluniador (piśuna), os afligidos por deformidade ou doença (vyaṅga-rogin), o de unhas doentes (kunakhī), o de dentes enegrecidos (śyāvadanta), e os tais como kuṇḍa, gola e os guardadores de cavalos—estes são contados entre as classes censuradas.”
This verse does not discuss pralaya; it is a dharma-style list identifying persons considered censured or disqualified in certain social/ritual contexts.
It functions as a normative guideline: a king or householder is expected to uphold community standards of conduct and, in ritual matters, recognize traditional disqualifications (e.g., those condemned for serious misconduct or disruptive behavior like slander).
The relevance is primarily ritual: such lists are used to define eligibility and purity boundaries for participation in rites or receiving certain religious roles, rather than giving Vastu or temple-building rules.