यच्चाप्यन्यद्व्रतं सम्यग् उपदेक्ष्याम्यहं ततः अविचारेण सर्वाभिर् अनुष्ठेयं च तत्पुनः //
yaccāpyanyadvrataṃ samyag upadekṣyāmyahaṃ tataḥ avicāreṇa sarvābhir anuṣṭheyaṃ ca tatpunaḥ //
E qualquer outro voto que eu te ensinar em seguida de modo correto—uma vez ensinado, esse voto também deve ser novamente observado por todos, sem hesitação nem dúvidas.
This verse does not address pralaya directly; it focuses on the authority and continuity of dharmic vows (vratas) as taught by Matsya.
It frames vratas as broadly applicable—“by all”—implying that both rulers and householders should adopt prescribed observances with steadiness and trust in scriptural instruction.
The significance is ritual rather than architectural: it emphasizes faithful, repeatable performance of prescribed vratas once properly taught, without wavering.