Adhyaya 79: The Vaivasvata Manvantara: Classes of Devas, the Seven Sages, and Manu’s Nine Sons

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ऊनाशीतितमोऽध्यायः- 79 मार्कण्डेय उवाच आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः । भृगवोऽङ्गिरसश्चाष्टौ यत्र देवगणाः स्मृताः ॥

Disse Mārkaṇḍeya: Nesse (Manvantara), os deuses são lembrados como os Ādityas, Vasus, Rudras, Sādhyas, Viśvedevas e as hostes dos Maruts; e há oito (grupos) de Bhṛgus e Aṅgirasas.

Verse 2

आदित्या वसवो रुद्रा विज्ञेयाः कश्यपात्मजाः । साध्याश्च मरुतो विश्वे धर्मपुत्रगणास्त्रयः ॥

Os Ādityas, os Vasus e os Rudras devem ser conhecidos como filhos de Kaśyapa. Os Sādhyas, os Maruts e os Viśvedevas são três grupos dentre os filhos de Dharma.

Verse 3

भृगोस्तु भृगवो देवाः पुत्रा ह्यङ्गिरसः सुताः । एष सर्गश्च मारीचो विज्ञेयः साम्प्रताधिपः ॥

Entre os deuses, os Bhṛgus são de fato filhos de Bhṛgu; e os Aṅgirasas são filhos de Aṅgiras. Esta criação (sarga) deve ser compreendida como a linhagem Mārīca, a que preside no presente.

Verse 4

ऊर्जस्वी नाम चैवेन्द्रो महात्मा यज्ञभागभुक् । अतीतानागताः ये च वर्तन्ते साम्प्रतञ्च ये ॥

E Indra é chamado Ūrjasvī — de grande alma, participante da porção sacrificial. Aqueles Indras do passado, os que ainda hão de vir, e os que existem também no presente—

Verse 5

सर्वे ते त्रिदशेन्द्रास्तु विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः । सहस्राक्षाः कुलिशिनः सर्व एव पुरन्दराः ॥

Todos esses Indras dos deuses devem ser conhecidos como de características semelhantes: de mil olhos, portadores do vajra (raio), e todos, de fato, “destruidores de fortalezas” (Purandara).

Verse 6

मघवन्तो वृषाः सर्वे शृङ्गिणो गजगामिनः । ते शतक्रतवः सर्वे भूताभिभवतेजसः ॥

Todos eles são Maghavan — semelhantes a touros, cornudos, movendo-se com o passo de elefantes. Todos eles são Śatakratu, possuidores de um esplendor que sobrepuja os seres.

Verse 7

धर्माद्यैः कारणैः शुद्धैराधिपत्यगुणान्विताः । भूतभव्यभवन्नाथाः शृणु चैतत् त्रयं द्विज ॥

Dotados de soberania e de suas qualidades, e purificados por causas que começam com o dharma—senhores do passado, do futuro e do presente—ouvi esta tríade, ó nascidos duas vezes.

Verse 8

भूर्लोकोऽयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं दिवः स्मृतम् । दिव्याख्याश्च तथा स्वर्गस्त्रैलोक्यमिति गद्यते ॥

Este Bhūr-loka é conhecido como a terra; a região intermediária (antarikṣa) é chamada de céu/firmamento; e, do mesmo modo, Svarga, dita ‘divya’, é mencionada como os três mundos (trailokya).

Verse 9

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च काश्यपश्च महानृषिः । गौतमश्च भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ कौशिकः ॥

Atri, Vasiṣṭha e Kāśyapa, o grande ṛṣi; Gautama e Bharadvāja; e Viśvāmitra—também chamado Kauśika.

Verse 10

तथैव पुत्रो भगवाञृचीकस्य महात्मनः । जमदग्निस्तु सप्तैते मुनयोऽत्र नथान्तरे ॥

Do mesmo modo, Jamadagni—o filho abençoado do magnânimo Ṛcīka—(completa o conjunto): estes são os sete sábios aqui, neste intervalo (do Manvantara).

Verse 11

इक्ष्वाकुर्नाभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तश्च विख्यातो नाभागारिष्ट एव च ॥

Ikṣvāku e Nābhaga; Dhṛṣṭa e Śaryāti; o afamado Nariṣyanta; e também Nābhāga-Āriṣṭa.

Verse 12

करूषश्च पृषध्रश्च वसुमान् लोकविश्रुतः । मनोर् वैवस्वतस्यैते नव पुत्राः प्रकीर्तिताः ॥

Karūṣa e Pṛṣadhra, e também Vasumān, afamado no mundo—estes são proclamados como os nove filhos de Vaivasvata Manu.

Verse 13

वैवस्वतमिदं ब्रह्मन् कथितान्ते मयाऽन्तरम् । अस्मिन् श्रुते नरः सद्यः पठिते चैव सत्तम । मुच्यते पातकैः सर्वैः पुण्यञ्च महदश्नते ॥

Assim, ó brāhmaṇa, relatei-te esta narrativa de Vaivasvata (o Manvantara). Quem a ouve—ou quando é recitada—ó melhor entre os bons, é imediatamente libertado de todos os pecados e alcança grande mérito.