Adhyaya 41 — Yogic Conduct and the Discipline Leading to Siddhi
आतिथ्यश्राद्धयज्ञेषु देवयात्रोत्सवेषु च । महाजनञ्च सिद्ध्यार्थं न गच्छेद्योगवित् क्वचित् ॥
ātithyaśrāddhayajñeṣu devayātrotsaveṣu ca | mahājanañ ca siddhyarthaṃ na gacched yogavit kvacit ||
Em banquetes de hospitalidade, śrāddhas, sacrifícios, procissões divinas e festivais—e em ajuntamentos de muita gente—um conhecedor do yoga não deve ir a lugar algum com o propósito de obter siddhi.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
For yogic attainment, the text prioritizes minimizing distraction, social comparison, and performative religiosity; inner steadiness is protected by restraint from crowds.
Dharma/ācāra guidance; tangentially touches ritual settings (yajña/śrāddha) but as a yogic caution rather than ritual prescription.
Crowds amplify ‘māna-apamāna’ dynamics; avoiding them reduces ego-stimulation and preserves pratyāhāra (withdrawal of senses).