Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
पुनः पाकेन भाण्डानां पार्थिवानाञ्च मेध्यता ।
शुचिर्भैक्षं कारुहस्तः पण्यं योषिन्मुखं तथा ॥
punaḥ pākena bhāṇḍānāṃ pārthivānāñ ca medhyatā /
śucir bhaikṣaṃ kāru-hastaḥ paṇyaṃ yoṣin-mukhaṃ tathā //
Ainda, os recipientes—especialmente os de barro—tornam-se aptos (puros) pelo aquecimento/cozimento. A comida de esmola é tida por pura; os bens manuseados por artesãos são tidos por puros para o comércio; e, do mesmo modo, (alimento/água) que tocou a boca de uma mulher é tratado segundo uma convenção específica de pureza.
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purity is linked to function and social order: heat purifies objects meant for cooking; alms are protected as a dharmic institution; commerce requires practical presumptions of cleanliness.
Ācāra/dharma material; not part of sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita.
Fire/heat (pāka) is the inner 'tapas' principle—transforming and rendering fit; it mirrors austerity that refines the practitioner.