Adhyaya 30 — Madālasā’s Instruction on Household Duties and Naimittika–Śrāddha Rites
तच्चापि दैवरहितमेकाऽर्घ्यैकपवित्रकम् ।
नैवाग्नौकरणं तत्र तच्चावाहनवर्जितम् ॥
taccāpi daivarahitam ekārghyaikapavitrakam |
naivāgnaukaraṇaṃ tatra taccāvāhanavarjitam ||
Esse rito ekoddiṣṭa também é realizado sem oferendas aos deuses; possui um único arghya e um único pavitra (anel de kuśa). Nele não se empregam ritos de fogo (homa) e também não há āvāhana (invocação/convite).
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The text distinguishes ancestral rites from deity-centered yajña: for certain śrāddhas, simplicity and focused intention toward the departed is emphasized over elaborate fire and invocation procedures.
This passage belongs to ācāra/dharma instruction rather than the core pañcalakṣaṇa topics (sarga, pratisarga, vaṃśa, manvantara, vaṃśānucarita). It is ancillary dharma-śāstric material embedded in the Purāṇa.
The omission of āvāhana and fire-rites signals a ‘quiet’ rite: the offering is directed by memory, lineage-connection, and intention (saṅkalpa) rather than by summoning divinities through external ritual technology.