Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
ततः कालेन महता ऐकान्तिकमुपागतः ।
अज्ञानाकृष्टसद्भावो विपन्नश्च प्रमादतः ॥
tataḥ kālena mahatā aikāntikam upāgataḥ | ajñānākṛṣṭa-sadbhāvo vipannaś ca pramādataḥ ||
Então, após muito tempo, cheguei a um estado de solidão; porém minha verdadeira disposição foi desviada pela ignorância e, por negligência, caí na ruína.
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Even advanced practice can degrade if vigilance is lost; pramāda is portrayed as a primary ethical-spiritual fault that allows ignorance to reclaim the mind.
Ethical instruction via personal narrative; it functions as dharma-upadeśa rather than cosmological or dynastic exposition.
The ‘pull of ignorance’ depicts how latent impressions (vāsanā) can reassert themselves; ‘solitude’ without alertness can become spiritual complacency rather than liberation.