इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपर्वके अन्तर्गत कुण्डलाहरणपर्वमें सूर्य-कर्ण-संवादविषयक तीन सौ दोवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate vanaparvake antargata-kuṇḍalāharaṇaparvaṇi sūrya-karṇa-saṁvāda-viṣayakaḥ trīśata-dvitīyo 'dhyāyaḥ samāptaḥ
Assim termina o capítulo trezentos e dois do Vana Parva do Śrī Mahābhārata, na seção chamada “A Tomada dos Brincos”, que trata do diálogo entre Sūrya e Karṇa. Este fecho assinala o término do episódio, realçando a tensão moral entre o conselho divino e a determinação humana, e estabelecendo o quadro ético das escolhas de Karṇa quanto à generosidade, à honra e ao destino.
वैशम्पायन उवाच
The colophon underscores the ethical frame of the Sūrya–Karṇa dialogue: divine guidance may warn of danger, yet a person’s chosen values—especially honor and generosity—shape action even under the shadow of fate.
This line is a closing colophon stating that the chapter dealing with the Sūrya–Karṇa conversation, within the Kuṇḍalāharaṇa episode of the Vana Parva, has concluded.