Shloka 143
Dharma-vyādha on Parental Worship
Pitṛ-mātṛ-śuśrūṣā as Paramadaivata
साक्षाल्लोकगुसुर्तब्रह्या पद्मे सूर्यसमप्रभ: । महाभाग! अपनी महिमासे कभी च्युत न होनेवाले लोककर्ता भगवान् श्रीहरि नागके विशाल फणके द्वारा धारण की हुई इस पृथ्वीका सहारा लेकर (शेषनागपर) सो रहे थे, उस समय उन दिव्यस्वरूप नारायणकी नाभिसे एक दिव्य कमल प्रकट हुआ, जो सूर्यके समान प्रकाशित हो रहा था। उसीमें सम्पूर्ण लोकोंके गुरु साक्षात् पितामह ब्रह्माजी प्रकट हुए, जो सूर्यके समान तेजस्वी थे
sākṣāl lokaguruḥ pitāmaha-brahmā padme sūrya-samaprabhaḥ | mahābhāga! ātmamahimnā kadācid acyutaḥ lokakartā bhagavān śrīhariḥ nāgasya viśāla-phaṇena dhāritāyāḥ pṛthivyāḥ āśrayaṃ kṛtvā (śeṣanāge) śete sma | tasmin kāle tasya divya-svarūpasya nārāyaṇasya nābher divyaṃ kamalaṃ prādurabhavat, yat sūryavat prakāśate sma | tasminn eva sarva-lokānāṃ guruḥ sākṣāt pitāmahaḥ brahmā prādurabhavat, yaḥ sūryavat tejasvī āsīt ||
Mārkaṇḍeya disse: «Ó nobre, o Senhor Hari—criador dos mundos, jamais afastado de sua própria majestade—jazia então sobre Śeṣa, apoiado na terra sustentada pelas vastas coifas da serpente. Nesse momento, do umbigo daquele divino Nārāyaṇa surgiu um lótus radiante, brilhando como o sol; e sobre ele manifestou-se Brahmā, o próprio Pitāmaha, mestre de todos os mundos, ardendo em esplendor solar.»
मार्कण्डेय उवाच