Udyoga Parva Adhyaya 62 — Duryodhana’s Claim of Victory and Vidura’s Allegories on Discord and Risk
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् | इन्द्रियाभिजयो धैर्य मार्दवं हवीरचापलम्
kṣamā dhṛtir ahiṃsā ca samatā satyam ārjavam | indriyābhijayo dhairyaṃ mārdavaṃ hrīr acāpalam, rājendra |
Vidura disse: “Ó melhor dos reis, o homem em quem estas virtudes estão firmemente presentes—tolerância, firmeza, não violência, equanimidade, veracidade, retidão, domínio dos sentidos, coragem, brandura, pudor e ausência de inconstância—é tido como verdadeiramente dānta, conquistador dos sentidos.”
विदुर उवाच
True self-mastery (dānta/indriya-jayin) is recognized not by power or status but by a stable set of virtues—patience, firmness, non-violence, equanimity, truth, straightforwardness, sense-control, courage, gentleness, modesty, and steadiness—forming the ethical basis for righteous action.
In Udyoga Parva, as war looms, Vidura counsels the king on dharma and governance. This verse is part of his moral instruction, defining the character traits that qualify a person—especially a ruler or advisor—as genuinely disciplined and fit for right judgment.