Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
कर्मोदये कर्मफलानुरागा- स्तत्रानुयान्ति न तरन्ति मृत्युम् । सदर्थयोगानवगमात् समन्तात् प्रवर्तते भोगयोगेन देही
karmodaye karmaphalānurāgās tatrānuyānti na taranti mṛtyum | sadarthayogān avagamāt samantāt pravartate bhogayogena dehī ||
Sanatsujāta diz: quando o karma em operação amadurece e frutifica, aqueles que se apegam aos frutos da ação, após deixarem o corpo, seguem o curso do além; por isso não atravessam para além da Morte. Por não compreenderem, em todos os aspectos, a disciplina verdadeira que conduz ao bem supremo (a realização do Si/Ātman), o ser encarnado —preso à identificação com o corpo— continua a mover-se pelo gozo dos objetos dos sentidos, vagando por muitas formas de existência.
सनत्युजात उवाच
Attachment to the fruits of karma keeps a person within the cycle of death; only understanding and practicing the discipline aimed at the highest good (Self-realization) enables one to transcend mortality.
In Sanatsujāta’s instruction (to Dhṛtarāṣṭra in this section), he explains why beings continue to wander after death: they are driven by matured karma and by craving for results and pleasures, lacking knowledge of the liberating path.