Shloka 28
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
भीष्म उवाच तस्याश्च दृष्टवा रूपं च वपुश्चाभिनवं पुन: । सौकुमार्य परं चैव रामश्रिन्तापरो&$भवत्,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! उसके सुन्दर रूप, नूतन (तरुण) शरीर तथा अत्यन्त सुकुमारताको देखकर परशुरामजी चिन्तामें पड़ गये कि न जाने यह क्या कहेगी? उसके प्रति दयाभावसे परिपूर्ण हो भूगुकुलभूषण परशुराम बहुत देरतक उसीके विषयमें चिन्ता करते रहे
bhīṣma uvāca | tasyāś ca dṛṣṭvā rūpaṃ ca vapuś cābhinavaṃ punaḥ | saukumārya-paraṃ caiva rāmaḥ śrīntāparo 'bhavat ||
Bhīṣma disse: “Ó rei, quando Rāma (Paraśurāma) viu sua beleza, seu corpo jovem e viçoso, e notou sua extrema delicadeza, ficou apreensivo, pensando: ‘O que ela dirá?’ Cheio de compaixão por ela, Paraśurāma —ornamento da linhagem de Bhṛgu— permaneceu por muito tempo absorto em pensamentos sobre sua condição.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical restraint and compassion: a powerful figure should not act impulsively but reflect carefully, especially when confronted with vulnerability, beauty, or a plea that may demand a dharmic response.
Bhīṣma describes Paraśurāma’s reaction upon seeing the young woman’s delicate beauty: Paraśurāma becomes concerned about what she will request or declare and, moved by pity, spends time thinking about her situation before responding.