Shloka 23
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
“मानद! दक्षिणायुक्त कर्म ही सफल होता है। दक्षिणा देनेवाले पुरुषको ही सिद्धि प्राप्त होती है ।। स्वर्गे क्रतुफलं तद्धि दक्षिणा शान्तिरुच्यते । किमाहरामि गुर्वर्थ ब्रवीतु भगवानिति,'दक्षिणा देनेवाला मनुष्य ही स्वर्गमें यज्ञका फल पाता है। वेदमें दक्षिणाको ही शान्तिप्रद बताया गया है। अतः पूज्य गुरुदेव! बतावें कि मैं क्या गुरुदक्षिणा ले आऊँ?
Nārada uvāca: “Mānada! dakṣiṇā-yuktaṃ karma hi saphalaṃ bhavati. dakṣiṇā-dātur eva puruṣasya siddhiḥ prāpyate. svarge kratu-phalaṃ tad dhi dakṣiṇā; śāntir ucyate. kim āharāmi gurv-arthaṃ? bravītu bhagavān iti.”
“Ó dispensador de honra! Um rito realizado com uma dakṣiṇā apropriada torna-se verdadeiramente frutífero. É o doador da dakṣiṇā que alcança o êxito. De fato, no céu, diz-se que o fruto do sacrifício repousa na dakṣiṇā, e o Veda declara a dakṣiṇā como fonte de paz. Portanto, mestre venerável, dizei-me: que devo trazer como guru-dakṣiṇā?”
नारद उवाच