देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
धनेन कि यन्न ददाति नाश्रुते बलेन कि येन रिपुं न बाधते । श्रुतेन कि येन न धर्ममाचरेत् किमात्मना यो न जितेन्द्रियो वशी
dhanena kiṁ yan na dadāti nāśrute balena kiṁ yena ripuṁ na bādhate | śrutena kiṁ yena na dharmam ācaret kim ātmanā yo na jitendriyo vaśī ||
Vyāsa disse: De que serve a riqueza se não se dá? De que serve o saber se não se escuta e se atende? De que serve a força se não se contém e subjuga o inimigo? De que serve o conhecimento das escrituras se não se pratica o dharma? E de que serve o eu naquele que não conquistou os sentidos e não alcançou o domínio de si?
व्यास उवाच
External endowments—wealth, learning, strength, even spiritual study—have value only when they are expressed as right action: giving, attentive receptivity, rightful use of power, practice of dharma, and above all mastery over the senses.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa delivers a compact series of rhetorical questions to emphasize that virtues are proven by conduct, not possession—framing ethical counsel for rulers and householders alike.