Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
प्रतर्दन: काशिपति: प्रदाय नयने स्वके । ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्लुते
pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya nayane svake | brāhmaṇāyātulāṃ kīrtim iha cāmutra cāśnute ||
Vyāsa disse: Pratardana, rei de Kāśī, ao dar os seus próprios dois olhos a um brāhmaṇa, alcançou fama incomparável neste mundo; e no mundo além também desfruta de excelente felicidade. O verso exalta a ética da generosidade auto-sacrificial, apresentando a doação do próprio corpo como a forma suprema de dāna, que rende honra social e recompensa espiritual.
व्यास उवाच
Supreme generosity (dāna) and self-sacrifice (tyāga) performed for a worthy recipient is portrayed as dharmic conduct that yields a double fruit: worldly honor (kīrti) and otherworldly well-being (sukha).
Vyāsa cites an exemplum: Pratardana, the king of Kāśī, gives his own two eyes to a brāhmaṇa. This extreme gift becomes the reason he is celebrated on earth and is said to enjoy happiness after death.