Shloka 44
मृत्यु-काल-प्रबोधनम् (Instruction on Mortality, Time, and Truth) — Mahābhārata, Śānti-parva 169
चक्राड्रभारस्कन्धं तं धनुष्पाणिं धृतायुधम् । रुधिरेणावसिक्ताड़ुं गृहद्वारमुपागतम्,ब्राह्मणने देखा, गौतमके कंधेपर मारे गये हंसकी लाश है, हाथमें धनुष और बाण है, सारा शरीर रक्तसे सींच उठा है, घरके दरवाजेपर आया हुआ गौतम नरभक्षी राक्षसके समान जान पड़ता है; और ब्राह्मणत्वसे भ्रष्ट हो चुका है। उसे इस अवस्थामें घरपर आया देख ब्राह्मणने पहचान लिया। पहचानकर वे बड़े लज्जित हुए और उससे इस प्रकार बोले --
cakrādrabhāraskandhaṁ taṁ dhanuṣpāṇiṁ dhṛtāyudham | rudhireṇāvasiktāṅgaṁ gṛhadvāram upāgatam ||
Bhīṣma disse: “Ele chegou à própria porta da casa—com o ombro carregado como se suportasse uma roda e uma montanha, arco na mão e armas firmemente empunhadas, os membros encharcados de sangue. Nessa condição, parecia um rākṣasa devorador de homens, como alguém que se afastara do estado e da conduta de um brāhmaṇa. Vendo-o chegar assim, o brāhmaṇa o reconheceu; e, ao reconhecê-lo, foi tomado de vergonha e lhe falou deste modo.”
भीष्म उवाच