अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
ये दुर्गन्धीनि सेवते तथागन्धा भवन्ति ते । तपश्चर्यापर: सद्यः पापाद् विपरिमुच्यते
ye durgandhīni sevate tathāgandhā bhavanti te | tapaścaryāparaḥ sadyaḥ pāpād viparimucyate ||
Śaunaka disse: Aqueles que se entregam a coisas fétidas acabam por portar esse mesmo odor; tornam-se como aquilo com que se associam. Do mesmo modo, quem se dedica à austeridade e à disciplina é, de pronto, libertado do pecado. O ensinamento aponta a causalidade moral: hábitos e companhias escolhidas moldam o caráter e a condição, enquanto o tapas (autocontenção e disciplina espiritual) purifica e liberta.
शौनक उवाच
A person becomes like what they repeatedly consume or associate with; impure habits breed impurity, while tapas—self-restraint and disciplined spiritual effort—purifies and can free one from sin.
Śaunaka delivers a didactic maxim using the analogy of fragrance and stench to explain moral causality and the purifying power of austerity within the Shānti Parva’s broader instruction on dharma and right conduct.