Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
तेषां स्थान ततो यातं तथाग्निष्टोमयाजिनाम् । अग्निष्ठतेन च तथा ये यजन्ति तपोधना:
teṣāṁ sthānaṁ tato yātaṁ tathāgniṣṭomayājinām | agniṣṭhatenā ca tathā ye yajanti tapodhanāḥ ||
Disse Vaiśampāyana: Em seguida descreve-se o reino destinado àqueles que realizaram o sacrifício Agniṣṭoma; e, do mesmo modo, o reino alcançado pelos ascetas ricos em austeridade que também veneram por meio do rito Agniṣṭha. A passagem ressalta que a ação ritual disciplinada, quando empreendida com pureza e contenção, é tida como portadora de consequência espiritual definida e de recompensa certa.
वैशम्पायन उवाच
The verse affirms a dharmic principle: disciplined sacrificial worship (yajña), especially when joined with austerity (tapas), is portrayed as producing a definite spiritual attainment—an appropriate ‘place’ or realm corresponding to one’s meritorious action.
Vaiśampāyana continues a descriptive account of posthumous attainments, indicating the realms reached by those who performed specific Vedic sacrifices—here, Agniṣṭoma and the Agniṣṭha rite—particularly by ascetics characterized as ‘rich in austerity’ (tapodhanāḥ).