यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
पृषदश्चो वसुमना: क्षुपश्ष सुमहाबल: । रुषद्रुर्वषसेनश्न पुरुकुत्सो ध्वजी रथी
Pṛṣadaś ca Vasumanāḥ Kṣupaś ca sumahābalaḥ | Ruṣadrur Vṛṣasenaś ca Purukutsō Dhvajī rathī ||
Nārada prosseguiu, enumerando reis e guerreiros célebres de grande poder: Pṛṣadaś, Vasumanā e Kṣupa; também Ruṣadru, Vṛṣasena e Purukutsa—junto de Dhvajī, afamado combatente de carro. A recitação ressalta que mesmo os soberanos e heróis mais celebrados, apesar de força e renome, acabam reunidos sob o mesmo horizonte moral do tempo e das consequências do karma: lembrança de que status e poder não isentam ninguém da lei da impermanência e da responsabilidade segundo o dharma.
नारद उवाच
By enumerating mighty kings and chariot-warriors, the passage implicitly teaches that worldly power and fame are transient; ethical accountability and the passage of time level even the greatest figures.
Nārada is continuing a catalog-like recitation of notable rulers/warriors, naming several figures and characterizing one as a distinguished chariot-fighter, as part of a broader discourse that situates human greatness within a larger moral and temporal frame.