नकुल: सहदेवश्न पाण्डवश्व वृकोदर: । सात्यकिश्न महाराज वृष्णीनां प्रवरो रथ:
sañjaya uvāca |
nakulaḥ sahadevaś ca pāṇḍavaś ca vṛkodaraḥ |
sātyakiś ca mahārāja vṛṣṇīnāṃ pravaro rathaḥ ||
Sañjaya disse: Ó grande rei, Nakula e Sahadeva, e o Pāṇḍava Vṛkodara (Bhīma), e Sātyaki—o mais eminente cocheiro entre os Vṛṣṇis—começaram a exaltar Arjuna, filho de Kuntī, após a morte de Karṇa. Depois dessa queda decisiva, os Pāṇḍavas e seus aliados entoaram louvores não apenas pela vitória, mas pela firme destreza e pela resolução que sustentaram sua causa sob o peso moral da guerra.
संजय उवाच
The verse highlights how, after a pivotal and morally weighty victory, righteous allies acknowledge merit and steadfastness. Praise here functions as recognition of disciplined courage and loyalty to one’s cause amid the ethical burden of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that leading Pāṇḍava-side warriors—Nakula, Sahadeva, Bhīma (Vṛkodara), and Sātyaki—begin praising Arjuna after Karṇa has been slain, marking a decisive turn in the battle.