विशोक उवाच सर्व विदित्वैवमहं वदामि तवार्थसिद्धिप्रदमद्य वीर ।।
viśoka uvāca—sarvaṃ viditvaivāhaṃ vadāmi tavārthasiddhipradam adya vīra || kaikeyakāmbojasurāṣṭrabāhlikā mlecchāśva-suhyāḥ parataṅgaṇāś ca | madrāś ca vaṅgā magadhāḥ kulindā ānartakāvartakāḥ parvatīyāḥ || sarve gṛhīta-pravarāyudhās tvāṃ saṅkhye samāveṣṭya tato vineduḥ || ṣaṇmārgaṇānām ayutāni vīra kṣurāṇāṃ bhallānāṃ tathāyutāni | nārācānāṃ dve sahasre ca vīra trīṇy eva ca pradarāṇāṃ samāni pārtha ||
Viśoka disse: “Tendo apurado tudo, ó herói, direi hoje o que trará o cumprimento do teu propósito. Os guerreiros de Kaikeya, Kāmboja, Saurāṣṭra, Bāhlīka, os Mlecchas, os Suhyas, os Parataṅgaṇas, os Madras, os Vaṅgas, os Magadhas, os Kulindas, os Ānartas, os Āvartakas e os habitantes das montanhas—cada qual portando armas excelentes—cercaram-te no campo de batalha e rugem, ávidos por enfrentar o inimigo. E tu, valente Pārtha, ainda tens sessenta mil flechas; dez mil hastes de ponta afiada como navalha (kṣura) e dez mil bhallas; dois mil nārācas; e três mil pradaras restantes.”
विशोक उवाच
The passage emphasizes the practical dharma of a warrior in war: accurate knowledge of forces and resources, steadfastness amid encirclement, and readiness grounded in clear assessment rather than panic.
Viśoka reports that many regional contingents have surrounded Pārtha (Arjuna) and are shouting for battle, and he also provides a logistical inventory of the missiles still available—different types of arrows and their remaining numbers.