सूताभिजानीहि स्वकान् परान् वा रथान् ध्वजांश्वञापतत: समेतान् । युद्धवन् हाहं नाभिजानामि किंचि- न्मा सैन्यं स्वं छादयिष्ये पृषत्कै:
sañjaya uvāca |
sūtābhijānīhi svakān parān vā rathān dhvajāṃś cāpatataḥ sametān |
yuddhavan hāhaṃ nābhijānāmi kiñcin mā sainyaṃ svaṃ chādayiṣye pṛṣatkaiḥ ||
Disse Sañjaya: “Ó Sūta, identifica-os—se são dos nossos ou do inimigo—esses carros e estandartes que se precipitam juntos em nossa direção. Pois, no ardor da luta, não reconheço nada como ‘nosso’ ou ‘deles’; que não aconteça de eu cobrir o nosso próprio exército com as minhas flechas.”
संजय उवाच
Even amid the frenzy of war, a fighter must preserve discernment and avoid harming one’s own side; ethical restraint requires verification before striking.
As chariots and standards surge together in a chaotic charge, the speaker urges the charioteer to identify whether the approaching forces are allies or enemies, fearing accidental attack on their own troops.