इस प्रकार श्रीमह्याभारत कर्णपर्वनें श्रीकृष्ण और अर्जुनका संवादविषयक बहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ
apaśyaṁ nihataṁ vīraṁ saubhadram ṛṣabhekṣaṇam | droṇadrauṇikṛpān vīrān karṣayantaṁ nararṣabhān ||
Disse Vāyu: “Vi Abhimanyu, o heróico filho de Subhadrā—de olhos como os de um touro—jazendo morto, mesmo quando vinha acossando e pressionando duramente aqueles guerreiros, touros entre os homens: Droṇa, o filho de Droṇa (Aśvatthāmā) e Kṛpa. A visão desse nobre jovem, que aumentava a glória das linhagens Kuru e Vṛṣṇi e, ainda assim, foi abatido no aperto da batalha, queima-me os próprios membros; e juro pela verdade que, mesmo nessa afronta, atuava a intenção traiçoeira de Karṇa.”
वायुदेव उवाच
The verse frames Abhimanyu’s fall as an ethical wound: even extraordinary valor can be undone when many powerful warriors act without restraint, and the memory of such adharma (treacherous intent) becomes a moral burden on witnesses and society.
Vāyu reports having seen Abhimanyu—who was fiercely afflicting leading Kaurava champions like Droṇa, Aśvatthāmā, and Kṛpa—lying slain, and he attributes the wrongdoing behind this outcome to Karṇa’s hostile, deceitful agency.