इस प्रकार श्रीमह्ाभारत कर्णपर्वमें श्रीकृष्ण और अर्जुनका संवादविषयक उनहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārate karṇaparvaṇi śrīkṛṣṇa-arjunayoḥ saṃvāda-viṣayakaḥ unahattaramo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
Assim termina o sexagésimo nono capítulo do Karṇa Parva do Śrī Mahābhārata, que trata do diálogo entre Śrī Kṛṣṇa e Arjuna. A fórmula de encerramento assinala a conclusão de uma seção em que o conselho, o dever (dharma) e o peso moral da guerra são enquadrados por meio de sua troca de palavras.
वायुदेव उवाच
This line is a colophon signaling completion rather than a doctrinal verse; its implied lesson is that the Krishna–Arjuna dialogue functions as ethical guidance within the war narrative, framing action (yuddha) under dharma through counsel and discernment.
The text announces that the chapter has concluded—specifically, the chapter in Karṇa Parva whose subject is the dialogue between Śrī Kṛṣṇa and Arjuna—serving as an editorial/narrative boundary marker in the Gītā Press edition.