Shloka 24
भीष्मपर्व — अध्याय ९६: सौभद्रस्य आक्रमणम्, अलम्बुसस्य प्रतिविधानम्
Abhimanyu’s assault; Alambusa’s counter-engagement
राजन! वे समरांगणमें एक-दूसरेको ललकारते हुए जूझ रहे थे। उस समय उस भीषण संघर्षमे सहसा बड़े जोरकी धूल उठी, जो हाथी, घोड़े और पैदलोंके पैरों तथा रथके पहियोंके धक्केसे उठायी गयी थी ।। धूम्रारुणं रजस्तीव्रं रणभूमिं समावृणोत् । नैव स्वे न परे राजन् समजानम् परस्परम्,महाराज! काले और लाल रंगकी उस दुःसह धूलने समस्त रणभूमिको ढक लिया। उस समय अपने और शत्रुपक्षके योद्धा एक-दूसरेको पहचान नहीं पाते थे
sañjaya uvāca |
rājan! te samarāṅgaṇe anyonyam āhvayantaḥ yuyudhānaḥ | tasmin bhīṣaṇe saṅgrāme sahasā mahāvegaṃ rajaḥ samutthitam, yad gaja-aśva-pādāta-pādaiḥ ratha-cakra-pratighātaiś ca utthāpitam ||
dhūmrāruṇaṃ rajas tīvraṃ raṇabhūmiṃ samāvṛṇot | naiva sve na pare rājan samajānān parasparam ||
Sañjaya disse: Ó Rei, enquanto os guerreiros se desafiavam e se engalfinhavam no campo, naquele choque terrível ergueu-se de repente uma nuvem de poeira violenta—levantada pelo pisar de elefantes, cavalos e infantes, e pelo impacto das rodas dos carros. Essa poeira espessa, fumacenta e avermelhada, cobriu todo o campo de batalha; e nela, ó Rei, nenhum dos lados conseguia reconhecer com clareza os seus ou os inimigos.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the chaos of war obscures discernment: when the battlefield is veiled in dust, even basic recognition fails, symbolizing the ethical and cognitive blindness that violence can produce.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, amid mutual challenges and close combat, a dense smoky-reddish dust cloud rises from the trampling of elephants, horses, infantry, and chariot wheels, covering the field so that fighters cannot distinguish friend from foe.