Shloka 13
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
(तथार्जुनोडपि संदहृष्ट अश्वत्थामानमाहवे । शशंस सर्वभूतानां शृुण्वतामपि भारत ।।) भारत! अर्जुनने भी अत्यन्त हर्षमें भरकर रण-भूमिमें सम्पूर्ण भूतोंके सुनते हुए अश्वृत्थामाकी भूरि-भूरि प्रशंसा की । स हि नित्यमनीकेषु युध्यते5भयमास्थित: । अस्त्रग्रामं ससंहारं द्रोणात् प्राप्य सुदुर्लभम्,वह द्रोणाचार्यसे उपसंहारसहित सुदुर्लभ अस्त्र-समुदायकी शिक्षा पाकर निर्भय हो सदा ही पाण्डव-सैनिकोंके साथ युद्ध करता था
sañjaya uvāca | tathārjuno 'pi saṁdahṛṣṭa aśvatthāmānam āhave | śaśaṁsa sarvabhūtānāṁ śṛṇvatām api bhārata || sa hi nityam anīkeṣu yudhyate 'bhayam āsthitaḥ | astragrāmaṁ sasaṁhāraṁ droṇāt prāpya sudurlabham ||
Disse Sañjaya: «Do mesmo modo, Arjuna, tomado de exultação no campo de batalha, louvou Aśvatthāmā ao ouvido de todos os seres, ó Bhārata. Pois ele, tendo recebido de Droṇa um arsenal raro e formidável, juntamente com os métodos de recolhê-lo e chamá-lo de volta, permanece destemido e combate continuamente em meio às formações.»
संजय उवाच