युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
देवगन्धर्वा ऊचु: साधक: सर्वरधर्माणामसुराणां विनाशक: । त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।।
devagandharvā ūcuḥ—sādhakaḥ sarvadharmāṇām asurāṇāṁ vināśakaḥ | tvaṁ sraṣṭā sṛjyam ādhāraṁ kāraṇaṁ dharmavedavit || tvayā yat kriyate deva na jānīmo ’tra māyayā | kevalaṁ tvābhijānīmaḥ śaraṇaṁ parameśvaram || brahmādīnāṁ ca govinda sānnidhyaṁ śaraṇaṁ namaḥ || vaiśampāyana uvāca—iti stute ’mānuṣaiś ca pūjite devakīsute | śakrasadṛśapratīkāśo babhūva sa hi śailarāṭ ||
Os deuses e os Gandharvas disseram: “Tu és o realizador de todos os dharmas e o destruidor dos Asuras. Tu és o Criador; tu és o mundo criado, e tu és o seu sustentáculo. Tu és a causa de tudo e o conhecedor do Dharma e dos Vedas. Ó Senhor, aquilo que realizas por meio da tua māyā não podemos compreender aqui; conhecemos apenas a ti — refúgio supremo, Senhor Supremo. Ó Govinda, tu concedes até mesmo a Brahmā e aos demais deuses proximidade contigo e abrigo. Saudações a ti.” Vaiśampāyana disse: “Assim louvado e venerado por esses seres não humanos — deuses e Gandharvas —, o filho de Devakī (Kṛṣṇa) fez com que o rei das montanhas, Raivataka, parecesse resplandecente como a morada celeste de Indra.”
वैशम्पायन उवाच
The passage teaches śaraṇāgati (taking refuge): even exalted celestial beings confess the limits of their understanding before the Lord’s māyā and affirm Kṛṣṇa as the creator, the created order, its support, and the ultimate knower of Dharma and the Vedas—hence the supreme refuge.
Devas and Gandharvas offer a hymn of praise to Kṛṣṇa (Devakī’s son). As they worship him, the narrator Vaiśampāyana describes the setting—Mount Raivataka—becoming radiant, appearing like Indra’s heavenly abode, highlighting the divine presence and its transformative splendor.