Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
गौतम उवाच अधीत्य वेदांस्त्यजतु त्रीनग्नीनपविध्यतु । विक्रीणातु तथा सोम॑ बिसस्तैन्यं करोति यः
gautama uvāca | adhītya vedāṁs tyajatu trīn agnīn apavidhyatu | vikrīṇātu tathā somaṁ bisastainyaṁ karoti yaḥ |
Gautama disse: «Aquele que furtar os talos/fibras de lótus (mṛṇāla/bisa) seja tido como incorrendo no pecado de quem estudou os Vedas apenas para abandoná-los; como quem lança fora os três fogos sagrados; e como quem vende o Soma. Mesmo um furto que pareça pequeno é tratado como grave ruptura do dharma, comparável a repudiar o saber sagrado e as obrigações rituais.»
गौतम उवाच
The verse teaches that theft—even of something seemingly minor like lotus-stalks—is a serious violation of dharma, morally comparable to repudiating Vedic learning, abandoning the sacred household fires, and profaning sacrifice by selling Soma.
In Gautama’s discourse on conduct and moral consequences, he classifies the act of stealing lotus-stalks as entailing grave ritual-ethical demerit, using strong comparisons to well-known major transgressions involving Veda, sacred fires, and Soma.