मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
यथा सुराणाममृतं पितृणां च यथा स्वधा । सुधा यथा च नागानां तथा गड्भाजलं नृणाम्
yathā surāṇām amṛtaṃ pitṝṇāṃ ca yathā svadhā | sudhā yathā ca nāgānāṃ tathā gaṅgā-jalaṃ nṛṇām ||
Assim como o néctar satisfaz os deuses, como a oferenda svadhā satisfaz os ancestrais, e como a sudhā satisfaz os nāgas, assim a água do Gaṅgā, e só ela, traz plena satisfação aos seres humanos. O Siddha, portanto, exalta a água do Gaṅgā como um amparo singularmente purificador e plenificador para a vida religiosa humana, colocando-a ao lado do sustento próprio de cada ordem de seres.
सिद्ध उवाच
Each class of beings has its proper sustenance—amṛta for gods, svadhā for ancestors, sudhā for nāgas—and for humans the Gaṅgā’s water is praised as uniquely capable of granting full satisfaction, implying exceptional purificatory and dharmic value.
A Siddha is speaking and offers a comparative eulogy: by aligning Gaṅgā-water with the highest nourishing substances of other realms, he elevates its religious significance for human practice and merit.