Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
ब्रहद्मणामपि यद् ब्रह्म पराणामपि यत् परम्
vāyudeva uvāca | brahmaṇām api yad brahma parāṇām api yat param | yo vedānām api veda uttamānām api cottamaḥ | tejasām api tejaḥ sa tapasām api tapaḥ | śāntānām api yaḥ śāntaḥ kāntīnām api kāntiḥ | jitendriyāṇām api yaḥ jitendriyaḥ buddhimatām api buddhir | devānām api devo ya ṛṣīṇām api ṛṣiḥ | yajñānām api yajñaḥ sa kalyāṇānām api kalyāṇam | rudrāṇām api rudro yaḥ prabhāvavatām īśvarāṇām api prabhā | yoginām api yogī ca kāraṇānām api kāraṇam | yasmāt sarve lokāḥ prabhavanti punar eva ca tasminn eva pralīyante | yaḥ sarvabhūtātma sa evāmita-tejā bhagavān śivaḥ | tasya me śṛṇu vīra sahasram aṣṭottaraṃ nāmnāṃ varṇanam | śravaṇamātreṇa ca sarvakāmān avāpsyasi ||
Vāyudeva disse: “Aquele que é o próprio Brahman até para os conhecedores do Brahman; o Supremo até sobre tudo o que é supremo; o ‘Veda’ até dos Vedas; o mais alto entre os mais altos; o brilho até do brilho; a austeridade até da austeridade; o mais sereno entre os serenos; a radiância até da radiância; o mais autocontrolado entre os autocontrolados; a inteligência até dos inteligentes; o deus até dos deuses; o vidente até dos videntes; o sacrifício até dos sacrifícios; a auspiciosidade até do auspicioso; o Rudra até dos Rudras; a majestade soberana até dos poderosos senhores; o iogue até dos iogues; e a causa até das causas— Dele surgem todos os mundos, e nele novamente se dissolvem; ele é o Si mesmo de todos os seres—ele, o Senhor Śiva de esplendor incomensurável. Ó melhor dos homens, ouve de mim a recitação de seus mil e oito nomes. Só por ouvi-la, alcançarás todos os teus desejos.”
वायुदेव उवाच
The verse presents Śiva as the supreme ground of all excellences—knowledge, austerity, peace, radiance, self-control, and sacrificial merit—and as the cosmic source into whom all worlds arise and dissolve. It also teaches the devotional efficacy of śravaṇa (reverent hearing): listening to the Lord’s names is portrayed as a powerful spiritual act that fulfills aims and purifies intention.
Vāyudeva begins a formal praise of Śiva, introducing him through a chain of superlative epithets and then announcing the forthcoming recitation of Śiva’s 1008 names. He addresses a heroic listener (implicitly a ‘best of men’) and promises that mere hearing of the name-litany will grant the listener’s desired goals.