इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पवनार्जुनसंवादो नाम चतुष्पज्चाशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi pavanārjunasaṃvādo nāma catuṣpañcāśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
Assim, no Śrī Mahābhārata, dentro do Anuśāsana Parva, na seção do dharma da doação (dāna-dharma), chega ao fim o capítulo intitulado “O Diálogo entre Pavana (Vāyu) e Arjuna (Kārtavīrya)”—o centésimo quinquagésimo quarto. O colofão enquadra o ensinamento como instrução ética sobre generosidade e conduta reta.
अजुन उवाच
The colophon situates the preceding discourse within dāna-dharma—ethical instruction on giving—implying that generosity, properly guided by dharma, is a central virtue being taught through the dialogue framework.
This verse is a concluding colophon: it announces that the chapter titled “Pavana–Arjuna Dialogue” has ended, placing it within the Anuśāsana Parva and specifically the dāna-dharma section.