यशः प्राप्नोति विपुलं ज्ञातिप्राधान्यमेव च । अचलां श्रियमाप्रोति श्रेय: प्राप्रोत्यनुत्तमम्
yaśaḥ prāpnoti vipulaṁ jñāti-prādhānyam eva ca | acalāṁ śriyam āpnoti śreyaḥ prāpnoty anuttamam || yo bhaktimān puruṣaḥ sadā prātaḥ-kāle utthāya snātvā pavitraḥ san manasā viṣṇuṁ dhyāyan idaṁ vāsudeva-sahasra-nāma suṣṭhu paṭhati, sa mahad yaśaḥ prāpnoti, jātiṣu māhātmyaṁ prāpnoti, acalāṁ sampattiṁ prāpnoti, ati-uttamaṁ kalyāṇaṁ prāpnoti; tasya ca kvacid bhayaṁ na bhavati | sa vīryaṁ tejaś ca prāpnoti, ārogyavān kāntimān balavān rūpavān sarva-guṇa-sampannaś ca bhavati ||
Disse Bhīṣma: Ele alcança fama abundante e também preeminência entre os seus. Obtém prosperidade inabalável e o bem supremo. O homem devoto que, ao alvorecer, se levanta, se banha e se purifica, depois medita em Viṣṇu e recita devidamente este hino dos mil nomes de Vāsudeva, conquista grande renome, honra em sua linhagem, riqueza estável e o mais excelente bem-estar; em parte alguma o medo se ergue contra ele. Ele recebe vigor e esplendor interior, e torna-se saudável, radiante, forte, belo e dotado de toda virtude.
भीष्म उवाच
Steady devotion expressed through disciplined daily practice—purifying oneself at dawn, meditating on Vishnu, and reciting the Vishnu Sahasranama—cultivates both inner excellence (fearlessness, vigor, radiance, virtues) and outer well-being (repute, social standing, stable prosperity).
In Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and religious observances. Here he describes the fruits (phalaśruti) of reciting the Thousand Names of Vasudeva, presenting it as a powerful devotional discipline that yields comprehensive welfare.