मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सुधारसं चोपजीवन्नमृतोपममुत्तमम् | वह दिव्य
sudhārasaṃ copajīvann amṛtopamam uttamam | sa divyaṃ uttamaṃ ca manoharaṃ vimānam āruhya virājate; śatasaṃkhyābhiḥ sundarībhiḥ paripūrṇe mahale sahasra-kalpān nivāsam karoti | tatra devatānāṃ bhojyam amṛta-sadṛśaṃ paramam sudhārasam pītvā sa jīvanaṃ nayati |
Disse Bhishma: Sustentado pela mais excelente essência ambrosíaca, semelhante ao amṛta, ele habita em esplendor. Sentado num vimāna divino, superior e encantador, resplandece e reside por mil kalpas num palácio repleto de centenas de belas donzelas. Ali passa a vida bebendo o supremo sudhā-rasa, alimento dos deuses, comparável ao amṛta. A passagem ressalta o fruto kármico do mérito: as ações justas culminam num gozo celeste refinado e duradouro.
भीष्म उवाच
The verse highlights karma-phala: righteous, meritorious conduct yields exalted post-mortem results—long-lasting heavenly residence, divine conveyances, and refined enjoyments symbolized by sudhā-rasa comparable to amṛta.
Bhishma describes the splendor enjoyed by a meritorious person in heaven: he sits upon a divine vimāna, dwells for vast ages in a palace filled with beautiful companions, and lives by drinking the gods’ ambrosial nectar.