Previous Verse
Next Verse

Shloka 25

अविद्या-पञ्चक, नवसर्ग-क्रमः, प्रजापति-प्रसवः

Vibhaga 1, Adhyaya 5

प्रीतिं पुलस्त्यः पुण्यात्मा क्षमां तां पुलहो मुनिः क्रतुश् च संनतिं धीमान् अत्रिस्तां चानसूयकाम्

prītiṃ pulastyaḥ puṇyātmā kṣamāṃ tāṃ pulaho muniḥ kratuś ca saṃnatiṃ dhīmān atristāṃ cānasūyakām

Pulastya, de alma meritória, tomou Prīti; o sábio Pulaha tomou Kṣamā; Kratu tomou Saṃnati; e o prudente Atri tomou Anasūyā, a amada da virtude sem inveja.

प्रीतिम् (prītim)Prīti, ‘affection/pleasure’ (a personified consort)
प्रीतिम् (prītim):
पुलस्त्यः (pulastyaḥ)Pulastya (a Prajāpati-sage)
पुलस्त्यः (pulastyaḥ):
पुण्यात्मा (puṇyātmā)virtuous-souled, meritorious
पुण्यात्मा (puṇyātmā):
क्षमाम् (kṣamām)Kṣamā, ‘forbearance/forgiveness’ (a personified consort)
क्षमाम् (kṣamām):
ताम् (tām)her/that (feminine accusative)
ताम् (tām):
पुलहः (pulahaḥ)Pulaha (a Prajāpati-sage)
पुलहः (pulahaḥ):
मुनिः (muniḥ)sage
मुनिः (muniḥ):
क्रतुः (kratuḥ)Kratu (a Prajāpati-sage)
क्रतुः (kratuḥ):
च (ca)and
च (ca):
संनतिम् (saṃnatim)Saṃnati, ‘humility/reverent submission’ (a personified consort)
संनतिम् (saṃnatim):
धीमान् (dhīmān)wise, discerning
धीमान् (dhīmān):
अत्रिः (atriḥ)Atri (a Prajāpati-sage)
अत्रिः (atriḥ):
ताम् (tām)her/that
ताम् (tām):
च (ca)and
च (ca):
अनसूयकाम् (anasūyakām)Anasūyā (non-envy, freedom from fault-finding), as the desired/beloved one
अनसूयकाम् (anasūyakām):

Suta Goswami (narrating the creation-era genealogies within the Purva-Bhaga framework)

P
Pulastya
P
Pulaha
K
Kratu
A
Atri
P
Prīti
K
Kṣamā
S
Saṃnati
A
Anasūyā

FAQs

It frames creation as sustained by dharmic qualities—affection, forgiveness, humility, and non-envy—which purify the pashu (soul) and make it fit for Shiva’s grace expressed through Linga-upāsanā.

Indirectly: Shiva as Pati is approached through inner refinement; these personified virtues function like śakti-supported disciplines that loosen pāśa (bondage) and orient the pashu toward the Lord’s auspicious order.

No explicit rite is stated; the takeaway is sāttvika sādhanā—kṣamā (forbearance), saṃnati (humility), and anasūyā (non-envy)—as the ethical foundation that supports Pāśupata-aligned Shiva practice and Linga-pūjā.