मदनकामेश्वरप्रादुर्भावः
Manifestation of Madana-Kāmeśvara
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने मदनकामेश्वरप्रादुर्भावो नाम चतुर्दशो ऽध्यायः तच्छ्रुत्वा वचनं देवी मन्दस्मितमुखांबुजा / उवाच स ततो वाक्यं ब्रह्मविष्णुमुखान्सुरान्
iti śrībrahmāṇḍe mahāpurāṇe uttarabhāge hayagrīvāgastyasaṃvāde lalitopākhyāne madanakāmeśvaraprādurbhāvo nāma caturdaśo 'dhyāyaḥ tacchrutvā vacanaṃ devī mandasmitamukhāṃbujā / uvāca sa tato vākyaṃ brahmaviṣṇumukhānsurān
Assim, no Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, na parte Uttara, no diálogo entre Hayagrīva e Agastya, no relato de Lalitā, encontra-se o décimo quarto capítulo chamado “A manifestação de Madana-Kāmeśvara”. Ao ouvir essas palavras, a Deusa, de rosto de lótus e suave sorriso, dirigiu-se então aos deuses, tendo Brahmā e Viṣṇu à frente.