Adhyaya 69

Verse 1

श्रीशुक उवाच नरकं निहतं श्रुत्वा तथोद्वाहं च योषिताम् । कृष्णेनैकेन बह्वीनां तद् दिद‍ृक्षु: स्म नारद: ॥ १ ॥ चित्रं बतैतदेकेन वपुषा युगपत्पृथक् । गृहेषु द्वय‍ष्टसाहस्रं स्‍त्रिय एक उदावहत् ॥ २ ॥ इत्युत्सुको द्वारवतीं देवर्षिर्द्रष्टुमागमत् । पुष्पितोपवनारामद्विजालिकुलनादिताम् ॥ ३ ॥ उत्फुल्ल‍ेन्दीवराम्भोजकह्लारकुमुदोत्पलै: । छुरितेषु सर:सूच्चै: कूजितां हंससारसै: ॥ ४ ॥ प्रासादलक्षैर्नवभिर्जुष्टां स्फाटिकराजतै: । महामरकतप्रख्यै: स्वर्णरत्नपरिच्छदै: ॥ ५ ॥ विभक्तरथ्यापथचत्वरापणै: शालासभाभी रुचिरां सुरालयै: । संसिक्तमार्गाङ्गनवीथिदेहलीं पतत्पताकध्वजवारितातपाम् ॥ ६ ॥

Śukadeva disse: Ao ouvir que Narakāsura fora morto e que o Senhor Kṛṣṇa, sozinho, desposara muitas noivas, Nārada Muni desejou ver tal situação. Pensou: «Que maravilha! Com um só corpo, o Senhor Kṛṣṇa casou-se simultaneamente com dezesseis mil mulheres, cada uma em um palácio separado». Assim, o sábio dos semideuses foi ansioso a Dvārakā, ressoante de jardins floridos e canto de aves.

Verse 2

श्रीशुक उवाच नरकं निहतं श्रुत्वा तथोद्वाहं च योषिताम् । कृष्णेनैकेन बह्वीनां तद् दिद‍ृक्षु: स्म नारद: ॥ १ ॥ चित्रं बतैतदेकेन वपुषा युगपत्पृथक् । गृहेषु द्वय‍ष्टसाहस्रं स्‍त्रिय एक उदावहत् ॥ २ ॥ इत्युत्सुको द्वारवतीं देवर्षिर्द्रष्टुमागमत् । पुष्पितोपवनारामद्विजालिकुलनादिताम् ॥ ३ ॥ उत्फुल्ल‍ेन्दीवराम्भोजकह्लारकुमुदोत्पलै: । छुरितेषु सर:सूच्चै: कूजितां हंससारसै: ॥ ४ ॥ प्रासादलक्षैर्नवभिर्जुष्टां स्फाटिकराजतै: । महामरकतप्रख्यै: स्वर्णरत्नपरिच्छदै: ॥ ५ ॥ विभक्तरथ्यापथचत्वरापणै: शालासभाभी रुचिरां सुरालयै: । संसिक्तमार्गाङ्गनवीथिदेहलीं पतत्पताकध्वजवारितातपाम् ॥ ६ ॥

Śukadeva disse: Ao ouvir que Narakāsura fora morto e que o Senhor Kṛṣṇa, sozinho, desposara muitas noivas, Nārada Muni desejou ver tal situação. Pensou: «Que maravilha! Com um só corpo, o Senhor Kṛṣṇa casou-se simultaneamente com dezesseis mil mulheres, cada uma em um palácio separado». Assim, o sábio dos semideuses foi ansioso a Dvārakā, ressoante de jardins floridos e canto de aves.

Verse 3

श्रीशुक उवाच नरकं निहतं श्रुत्वा तथोद्वाहं च योषिताम् । कृष्णेनैकेन बह्वीनां तद् दिद‍ृक्षु: स्म नारद: ॥ १ ॥ चित्रं बतैतदेकेन वपुषा युगपत्पृथक् । गृहेषु द्वय‍ष्टसाहस्रं स्‍त्रिय एक उदावहत् ॥ २ ॥ इत्युत्सुको द्वारवतीं देवर्षिर्द्रष्टुमागमत् । पुष्पितोपवनारामद्विजालिकुलनादिताम् ॥ ३ ॥ उत्फुल्ल‍ेन्दीवराम्भोजकह्लारकुमुदोत्पलै: । छुरितेषु सर:सूच्चै: कूजितां हंससारसै: ॥ ४ ॥ प्रासादलक्षैर्नवभिर्जुष्टां स्फाटिकराजतै: । महामरकतप्रख्यै: स्वर्णरत्नपरिच्छदै: ॥ ५ ॥ विभक्तरथ्यापथचत्वरापणै: शालासभाभी रुचिरां सुरालयै: । संसिक्तमार्गाङ्गनवीथिदेहलीं पतत्पताकध्वजवारितातपाम् ॥ ६ ॥

Śukadeva disse: Ao ouvir que Narakāsura fora morto e que o Senhor Kṛṣṇa, sozinho, desposara muitas noivas, Nārada Muni desejou ver tal situação. Pensou: «Que maravilha! Com um só corpo, o Senhor Kṛṣṇa casou-se simultaneamente com dezesseis mil mulheres, cada uma em um palácio separado». Assim, o sábio dos semideuses foi ansioso a Dvārakā, ressoante de jardins floridos e canto de aves.

Verse 4

श्रीशुक उवाच नरकं निहतं श्रुत्वा तथोद्वाहं च योषिताम् । कृष्णेनैकेन बह्वीनां तद् दिद‍ृक्षु: स्म नारद: ॥ १ ॥ चित्रं बतैतदेकेन वपुषा युगपत्पृथक् । गृहेषु द्वय‍ष्टसाहस्रं स्‍त्रिय एक उदावहत् ॥ २ ॥ इत्युत्सुको द्वारवतीं देवर्षिर्द्रष्टुमागमत् । पुष्पितोपवनारामद्विजालिकुलनादिताम् ॥ ३ ॥ उत्फुल्ल‍ेन्दीवराम्भोजकह्लारकुमुदोत्पलै: । छुरितेषु सर:सूच्चै: कूजितां हंससारसै: ॥ ४ ॥ प्रासादलक्षैर्नवभिर्जुष्टां स्फाटिकराजतै: । महामरकतप्रख्यै: स्वर्णरत्नपरिच्छदै: ॥ ५ ॥ विभक्तरथ्यापथचत्वरापणै: शालासभाभी रुचिरां सुरालयै: । संसिक्तमार्गाङ्गनवीथिदेहलीं पतत्पताकध्वजवारितातपाम् ॥ ६ ॥

Disse Śukadeva Gosvāmī: Ao ouvir que o Senhor Śrī Kṛṣṇa havia matado Narakāsura e que, sozinho, desposara muitas noivas, Nārada Muni desejou ver tal situação. Ele pensou: “Que maravilha! Num só corpo, Śrī Kṛṣṇa casou-se simultaneamente com dezesseis mil mulheres, cada uma em um palácio separado.” Assim, o sábio dos semideuses foi ansioso a Dvārakā.

Verse 5

श्रीशुक उवाच नरकं निहतं श्रुत्वा तथोद्वाहं च योषिताम् । कृष्णेनैकेन बह्वीनां तद् दिद‍ृक्षु: स्म नारद: ॥ १ ॥ चित्रं बतैतदेकेन वपुषा युगपत्पृथक् । गृहेषु द्वय‍ष्टसाहस्रं स्‍त्रिय एक उदावहत् ॥ २ ॥ इत्युत्सुको द्वारवतीं देवर्षिर्द्रष्टुमागमत् । पुष्पितोपवनारामद्विजालिकुलनादिताम् ॥ ३ ॥ उत्फुल्ल‍ेन्दीवराम्भोजकह्लारकुमुदोत्पलै: । छुरितेषु सर:सूच्चै: कूजितां हंससारसै: ॥ ४ ॥ प्रासादलक्षैर्नवभिर्जुष्टां स्फाटिकराजतै: । महामरकतप्रख्यै: स्वर्णरत्नपरिच्छदै: ॥ ५ ॥ विभक्तरथ्यापथचत्वरापणै: शालासभाभी रुचिरां सुरालयै: । संसिक्तमार्गाङ्गनवीथिदेहलीं पतत्पताकध्वजवारितातपाम् ॥ ६ ॥

Disse Śukadeva Gosvāmī: Ao ouvir sobre a morte de Narakāsura e que Śrī Kṛṣṇa, sozinho, se casara com muitas mulheres, Nārada Muni quis ver isso. Ele disse: “Que prodígio! Com um só corpo, Śrī Kṛṣṇa casou-se ao mesmo tempo, em moradas separadas, com dezesseis mil mulheres.” Por isso o devarṣi veio a Dvārakā para contemplar.

Verse 6

श्रीशुक उवाच नरकं निहतं श्रुत्वा तथोद्वाहं च योषिताम् । कृष्णेनैकेन बह्वीनां तद् दिद‍ृक्षु: स्म नारद: ॥ १ ॥ चित्रं बतैतदेकेन वपुषा युगपत्पृथक् । गृहेषु द्वय‍ष्टसाहस्रं स्‍त्रिय एक उदावहत् ॥ २ ॥ इत्युत्सुको द्वारवतीं देवर्षिर्द्रष्टुमागमत् । पुष्पितोपवनारामद्विजालिकुलनादिताम् ॥ ३ ॥ उत्फुल्ल‍ेन्दीवराम्भोजकह्लारकुमुदोत्पलै: । छुरितेषु सर:सूच्चै: कूजितां हंससारसै: ॥ ४ ॥ प्रासादलक्षैर्नवभिर्जुष्टां स्फाटिकराजतै: । महामरकतप्रख्यै: स्वर्णरत्नपरिच्छदै: ॥ ५ ॥ विभक्तरथ्यापथचत्वरापणै: शालासभाभी रुचिरां सुरालयै: । संसिक्तमार्गाङ्गनवीथिदेहलीं पतत्पताकध्वजवारितातपाम् ॥ ६ ॥

Śukadeva Gosvāmī disse: Assim pensando, o devarṣi Nārada chegou a Dvārakā para contemplá-la: uma cidade ornada por jardins e bosques floridos, ressoando com o canto das aves. Seus lagos estavam salpicados de lótus azuis, lótus, kahlāras, kumudas e utpalas, e ecoavam os chamados de cisnes e sārasa. Dvārakā brilhava com incontáveis palácios de cristal e prata, com fulgor de esmeralda, adornados com ouro e joias; ruas, caminhos, praças, mercados, salões e templos estavam dispostos com beleza.

Verse 7

तस्यामन्त:पुरं श्रीमदर्चितं सर्वधिष्ण्यपै: । हरे: स्वकौशलं यत्र त्वष्ट्रा कार्त्स्‍न्येन दर्शितम् ॥ ७ ॥ तत्र षोडशभि: सद्मसहस्रै: समलङ्कृतम् । विवेशैकतोमं शौरे: पत्नीनां भवनं महत् ॥ ८ ॥

Em Dvārakā havia um esplêndido recinto interno do Senhor Hari, venerado pelos regentes dos mundos. Ali Viśvakarmā exibira plenamente toda a sua habilidade divina. Esse domínio estava magnificamente adornado pelos dezesseis mil palácios das rainhas de Śaurī, Śrī Kṛṣṇa. Nārada Muni entrou em um desses imensos palácios.

Verse 8

तस्यामन्त:पुरं श्रीमदर्चितं सर्वधिष्ण्यपै: । हरे: स्वकौशलं यत्र त्वष्ट्रा कार्त्स्‍न्येन दर्शितम् ॥ ७ ॥ तत्र षोडशभि: सद्मसहस्रै: समलङ्कृतम् । विवेशैकतोमं शौरे: पत्नीनां भवनं महत् ॥ ८ ॥

Ali, aquele domínio estava magnificamente adornado pelos dezesseis mil palácios das rainhas de Śaurī, Śrī Kṛṣṇa. Nārada Muni entrou em um desses vastos palácios, onde resplandecem a opulência do Senhor Hari e a boa fortuna de Seus devotos.

Verse 9

विष्टब्धं विद्रुमस्तम्भैर्वैदूर्यफलकोत्तमै: । इन्द्रनीलमयै: कुड्यैर्जगत्या चाहतत्विषा ॥ ९ ॥ वितानैर्निर्मितैस्त्वष्ट्रा मुक्तादामविलम्बिभि: । दान्तैरासनपर्यङ्कैर्मण्युत्तमपरिष्कृतै: ॥ १० ॥ दासीभिर्निष्ककण्ठीभि: सुवासोभिरलङ्कृतम् । पुम्भि: सकञ्चुकोष्णीषसुवस्‍त्रमणिकुण्डलै: ॥ ११ ॥ रत्नप्रदीपनिकरद्युतिभिर्निरस्त- ध्वान्तं विचित्रवलभीषु शिखण्डिनोऽङ्ग । नृत्यन्ति यत्र विहितागुरुधूपमक्षै- र्निर्यान्तमीक्ष्य घनबुद्धय उन्नदन्त: ॥ १२ ॥

O palácio era sustentado por colunas de coral incrustadas com vaidūrya; paredes de safira o adornavam, e o piso resplandecia com brilho perene.

Verse 10

विष्टब्धं विद्रुमस्तम्भैर्वैदूर्यफलकोत्तमै: । इन्द्रनीलमयै: कुड्यैर्जगत्या चाहतत्विषा ॥ ९ ॥ वितानैर्निर्मितैस्त्वष्ट्रा मुक्तादामविलम्बिभि: । दान्तैरासनपर्यङ्कैर्मण्युत्तमपरिष्कृतै: ॥ १० ॥ दासीभिर्निष्ककण्ठीभि: सुवासोभिरलङ्कृतम् । पुम्भि: सकञ्चुकोष्णीषसुवस्‍त्रमणिकुण्डलै: ॥ ११ ॥ रत्नप्रदीपनिकरद्युतिभिर्निरस्त- ध्वान्तं विचित्रवलभीषु शिखण्डिनोऽङ्ग । नृत्यन्ति यत्र विहितागुरुधूपमक्षै- र्निर्यान्तमीक्ष्य घनबुद्धय उन्नदन्त: ॥ १२ ॥

Ali Tvaṣṭā dispôs dosséis com cordões de pérolas pendentes; havia assentos e leitos de marfim, ornados com gemas excelsas.

Verse 11

विष्टब्धं विद्रुमस्तम्भैर्वैदूर्यफलकोत्तमै: । इन्द्रनीलमयै: कुड्यैर्जगत्या चाहतत्विषा ॥ ९ ॥ वितानैर्निर्मितैस्त्वष्ट्रा मुक्तादामविलम्बिभि: । दान्तैरासनपर्यङ्कैर्मण्युत्तमपरिष्कृतै: ॥ १० ॥ दासीभिर्निष्ककण्ठीभि: सुवासोभिरलङ्कृतम् । पुम्भि: सकञ्चुकोष्णीषसुवस्‍त्रमणिकुण्डलै: ॥ ११ ॥ रत्नप्रदीपनिकरद्युतिभिर्निरस्त- ध्वान्तं विचित्रवलभीषु शिखण्डिनोऽङ्ग । नृत्यन्ति यत्र विहितागुरुधूपमक्षै- र्निर्यान्तमीक्ष्य घनबुद्धय उन्नदन्त: ॥ १२ ॥

Servas bem trajadas, com ornamentos ao pescoço, prestavam serviço; e guardas, com couraça, turbante, finos trajes e brincos de gemas, protegiam o recinto.

Verse 12

विष्टब्धं विद्रुमस्तम्भैर्वैदूर्यफलकोत्तमै: । इन्द्रनीलमयै: कुड्यैर्जगत्या चाहतत्विषा ॥ ९ ॥ वितानैर्निर्मितैस्त्वष्ट्रा मुक्तादामविलम्बिभि: । दान्तैरासनपर्यङ्कैर्मण्युत्तमपरिष्कृतै: ॥ १० ॥ दासीभिर्निष्ककण्ठीभि: सुवासोभिरलङ्कृतम् । पुम्भि: सकञ्चुकोष्णीषसुवस्‍त्रमणिकुण्डलै: ॥ ११ ॥ रत्नप्रदीपनिकरद्युतिभिर्निरस्त- ध्वान्तं विचित्रवलभीषु शिखण्डिनोऽङ्ग । नृत्यन्ति यत्र विहितागुरुधूपमक्षै- र्निर्यान्तमीक्ष्य घनबुद्धय उन्नदन्त: ॥ १२ ॥

O brilho de inúmeras lâmpadas cravejadas de joias expulsava toda a escuridão; nas cumeeiras do teto, pavões dançavam e clamavam, tomando por nuvem a fumaça perfumada de aguru que escapava pelas treliças.

Verse 13

तस्मिन् समानगुणरूपवय:सुवेष- दासीसहस्रयुतयानुसवं गृहिण्या । विप्रो ददर्श चमरव्यजनेन रुक्‍म- दण्डेन सात्वतपतिं परिवीजयन्त्या ॥ १३ ॥

Nesse palácio, o brāhmaṇa erudito viu o Senhor dos Sātvatas, Śrī Kṛṣṇa, com Sua esposa; ela mesma O abanava com um chāmara de cabo dourado, embora mil servas, iguais a ela em virtude, beleza, juventude e traje, a assistissem continuamente.

Verse 14

तं सन्निरीक्ष्य भगवान् सहसोत्थितश्री- पर्यङ्कत: सकलधर्मभृतां वरिष्ठ: । आनम्य पादयुगलं शिरसा किरीट- जुष्टेन साञ्जलिरवीविशदासने स्वे ॥ १४ ॥

Ao ver Nārada, o Senhor Bhagavān, supremo sustentador do dharma, levantou-se de pronto do leito da deusa Śrī. Inclinou a cabeça coroada aos pés do sábio e, com as mãos em añjali, fez o rishi sentar-se em seu próprio assento.

Verse 15

तस्यावनिज्य चरणौ तदप: स्वमूर्ध्ना बिभ्रज्जगद्गुरुतमोऽपि सतां पतिर्हि । ब्रह्मण्यदेव इति यद्गुणनाम युक्तं तस्यैव यच्चरणशौचमशेषतीर्थम् ॥ १५ ॥

O Senhor lavou os pés de Nārada e colocou aquela água sobre a própria cabeça. Embora Kṛṣṇa seja o Jagad-guru supremo e o senhor dos devotos, era adequado agir assim, pois Seu nome é Brahmaṇya-deva, “o Senhor que favorece os brāhmaṇas”; e a água dos pés do Senhor é a essência de todos os tirthas.

Verse 16

सम्पूज्य देवऋषिवर्यमृषि: पुराणो नारायणो नरसखो विधिनोदितेन । वाण्याभिभाष्य मितयामृतमिष्टया तं प्राह प्रभो भगवते करवाम हे किम् ॥ १६ ॥

Após venerar plenamente o grande sábio dos semideuses segundo as injunções védicas, Śrī Kṛṣṇa—Ele mesmo o rishi primordial, Nārāyaṇa, amigo de Nara—conversou com Nārada com fala comedida, doce como néctar. Por fim perguntou: “Ó senhor venerável, que podemos fazer por ti?”

Verse 17

श्रीनारद उवाच नैवाद्भ‍ुतं त्वयि विभोऽखिललोकनाथे मैत्री जनेषु सकलेषु दम: खलानाम् । नि:श्रेयसाय हि जगत्स्थितिरक्षणाभ्यां स्वैरावतार उरुगाय विदाम सुष्ठु ॥ १७ ॥

Śrī Nārada disse: Ó Senhor onipotente, regente de todos os mundos, não é surpreendente que sejas amigo de todos e, ainda assim, subjugues os invejosos. Bem sabemos que, para o bem supremo do universo, desces por tua livre vontade para sustentá-lo e protegê-lo; por isso tuas glórias são amplamente cantadas.

Verse 18

द‍ृष्टं तवाङ्‍‍घ्रियुगलं जनतापवर्गं ब्रह्मादिभिर्हृदि विचिन्त्यमगाधबोधै: । संसारकूपपतितोत्तरणावलम्बं ध्यायंश्चराम्यनुगृहाण यथा स्मृति: स्यात् ॥ १८ ॥

Agora contemplei teus pés, que concedem libertação aos teus devotos; que até Brahmā e outros de inteligência insondável só podem meditar no coração; e que são o amparo para erguer os que caíram no poço do saṁsāra. Sê misericordioso para que, em minhas andanças, eu possa pensar em ti sem cessar—concede-me o poder de lembrar-me de ti.

Verse 19

ततोऽन्यदाविशद् गेहं कृष्णपत्न्‍या: स नारद: । योगेश्वरेश्वरस्याङ्ग योगमायाविवित्सया ॥ १९ ॥

Então Nārada entrou no palácio de outra das esposas do Senhor Kṛṣṇa. Ele desejava ver a potência espiritual, a Yoga-māyā, do mestre supremo de todos os poderes místicos.

Verse 20

दीव्यन्तमक्षैस्तत्रापि प्रियया चोद्धवेन च । पूजित: परया भक्त्या प्रत्युत्थानासनादिभि: ॥ २० ॥ पृष्टश्चाविदुषेवासौ कदायातो भवानिति । क्रियते किं नु पूर्णानामपूर्णैरस्मदादिभि: ॥ २१ ॥ अथापि ब्रूहि नो ब्रह्मन् जन्मैतच्छोभनं कुरु । स तु विस्मित उत्थाय तूष्णीमन्यदगाद् गृहम् ॥ २२ ॥

Ali também ele viu o Senhor jogando dados com Sua consorte amada e Seu amigo Uddhava. O Senhor honrou Nārada com suprema devoção: levantou-Se, ofereceu-lhe assento e outras atenções.

Verse 21

दीव्यन्तमक्षैस्तत्रापि प्रियया चोद्धवेन च । पूजित: परया भक्त्या प्रत्युत्थानासनादिभि: ॥ २० ॥ पृष्टश्चाविदुषेवासौ कदायातो भवानिति । क्रियते किं नु पूर्णानामपूर्णैरस्मदादिभि: ॥ २१ ॥ अथापि ब्रूहि नो ब्रह्मन् जन्मैतच्छोभनं कुरु । स तु विस्मित उत्थाय तूष्णीमन्यदगाद् गृहम् ॥ २२ ॥

Então, como se não soubesse, perguntou: “Quando chegaste? O que podem fazer seres carentes como Nós por aqueles que são plenos em si mesmos?”

Verse 22

दीव्यन्तमक्षैस्तत्रापि प्रियया चोद्धवेन च । पूजित: परया भक्त्या प्रत्युत्थानासनादिभि: ॥ २० ॥ पृष्टश्चाविदुषेवासौ कदायातो भवानिति । क्रियते किं नु पूर्णानामपूर्णैरस्मदादिभि: ॥ २१ ॥ अथापि ब्रूहि नो ब्रह्मन् जन्मैतच्छोभनं कुरु । स तु विस्मित उत्थाय तूष्णीमन्यदगाद् गृहम् ॥ २२ ॥

E ainda assim disse: “Ó brāhmaṇa, fala-nos; torna auspiciosa esta Minha vida.” Ao ouvir isso, Nārada ficou maravilhado; levantou-se em silêncio e foi a outro palácio.

Verse 23

तत्राप्यचष्ट गोविन्दं लालयन्तं सुतान् शिशून् । ततोऽन्यस्मिन् गृहेऽपश्यन्मज्जनाय कृतोद्यमम् ॥ २३ ॥

Desta vez ele viu Govinda, como um pai afetuoso, acariciando Seus filhinhos. Depois entrou noutro palácio e viu Śrī Kṛṣṇa preparando-Se para o banho.

Verse 24

जुह्वन्तं च वितानाग्नीन् यजन्तं पञ्चभिर्मखै: । भोजयन्तं द्विजान् क्व‍ापि भुञ्जानमवशेषितम् ॥ २४ ॥

Num lugar, o Senhor oferecia oblações aos fogos do sacrifício; noutro, adorava por meio dos cinco mahā-yajñas; noutro, alimentava os brāhmaṇas; e noutro ainda, comia o prasāda deixado pelos brāhmaṇas.

Verse 25

क्व‍ापि सन्ध्यामुपासीनं जपन्तं ब्रह्म वाग्यतम् । एकत्र चासिचर्माभ्यां चरन्तमसिवर्त्मसु ॥ २५ ॥

Num lugar, Śrī Kṛṣṇa observava a sandhyā-upāsanā, guardando o voto de silêncio e recitando em japa o Brahma—mantra Gāyatrī; noutro, com espada e escudo, movia-se pelos campos destinados ao treino com a espada.

Verse 26

अश्वैर्गजै रथै: क्व‍ापि विचरन्तं गदाग्रजम् । क्व‍‍चिच्छयानं पर्यङ्के स्तूयमानं च वन्दिभि: ॥ २६ ॥

Num lugar, o Senhor Gadāgraja percorria montado em cavalos, elefantes e carros; noutro, repousava em seu leito enquanto bardos recitavam Suas glórias.

Verse 27

मन्त्रयन्तं च कस्मिंश्चिन्मन्त्रिभिश्चोद्धवादिभि: । जलक्रीडारतं क्व‍ापि वारमुख्याबलावृतम् ॥ २७ ॥

Num lugar, Ele consultava ministros reais como Uddhava; noutro, deleitava-Se em jogos na água, cercado por damas ilustres e outras jovens.

Verse 28

कुत्रचिद्‌‌द्विजमुख्येभ्यो ददतं गा: स्वलङ्कृता: । इतिहासपुराणानि श‍ृण्वन्तं मङ्गलानि च ॥ २८ ॥

Num lugar, Ele doava vacas belamente adornadas aos mais excelsos brāhmaṇas; noutro, ouvia as narrações auspiciosas dos Itihāsas e dos Purāṇas.

Verse 29

हसन्तं हासकथया कदाचित् प्रियया गृहे । क्व‍ापि धर्मं सेवमानमर्थकामौ च कुत्रचित् ॥ २९ ॥

Em um lugar, o Senhor Śrī Kṛṣṇa estava em casa com uma esposa querida, rindo ao trocar palavras jocosas; em outro, com sua esposa, dedicava-se a ritos de dharma; em outro, cuidava de assuntos de artha e kāma; e em outro desfrutava a vida familiar segundo as normas do śāstra.

Verse 30

ध्यायन्तमेकमासीनं पुरुषं प्रकृते: परम् । शुश्रूषन्तं गुरून् क्व‍ापि कामैर्भोगै: सपर्यया ॥ ३० ॥

Em um lugar, Ele estava sentado a sós, meditando no Paramapuruṣa, transcendente à prakṛti; e em outro, prestava serviço humilde a seus mestres e anciãos, oferecendo-lhes dádivas desejáveis e veneração reverente.

Verse 31

कुर्वन्तं विग्रहं कैश्चित् सन्धिं चान्यत्र केशवम् । कुत्रापि सह रामेण चिन्तयन्तं सतां शिवम् ॥ ३१ ॥

Num lugar, Keśava deliberava com alguns conselheiros sobre a guerra; noutro, firmava a paz; e noutro, junto com Balarāma, ponderava o bem-estar dos piedosos e o bem do mundo.

Verse 32

पुत्राणां दुहितृणां च काले विध्युपयापनम् । दारैर्वरैस्तत्सद‍ृशै: कल्पयन्तं विभूतिभि: ॥ ३२ ॥

Nārada viu o Senhor Kṛṣṇa, no tempo devido, casar seus filhos e filhas com noivos e noivas adequados, e as cerimônias matrimoniais eram realizadas com grande pompa e esplendor.

Verse 33

प्रस्थापनोपनयनैरपत्यानां महोत्सवान् । वीक्ष्य योगेश्वरेशस्य येषां लोका विसिस्मिरे ॥ ३३ ॥

Nārada observou como Śrī Kṛṣṇa, senhor dos mestres do yoga, organizava grandes festivais para despedir suas filhas e genros e, também, para recebê-los de volta em épocas de celebrações solenes. Todos os cidadãos ficavam maravilhados ao ver tais festejos.

Verse 34

यजन्तं सकलान् देवान् क्व‍ापि क्रतुभिरूर्जितै: । पूर्तयन्तं क्व‍‍चिद् धर्मं कूर्पाराममठादिभि: ॥ ३४ ॥

Em um lugar, Ele adorava todos os devas com sacrifícios grandiosos e vigorosos; em outro, cumpria o dharma por obras de bem público, como construir poços, parques e mosteiros.

Verse 35

चरन्तं मृगयां क्व‍ापि हयमारुह्य सैन्धवम् । घ्नन्तं तत्र पशून् मेध्यान् परीतं यदुपुङ्गवै: ॥ ३५ ॥

Em outro lugar, Ele saía em caçada montado em seu cavalo sindhī; cercado pelos mais valentes dos Yadus, abatia animais próprios para serem oferecidos no sacrifício.

Verse 36

अव्यक्तलिङ्गं प्रकृतिष्वन्त:पुरगृहादिषु । क्व‍‍चिच्चरन्तं योगेशं तत्तद्भ‍ावबुभुत्सया ॥ ३६ ॥

Em certo lugar, Kṛṣṇa, Senhor do poder místico, movia-se disfarçado entre as casas de ministros e cidadãos, para compreender o pensamento de cada um.

Verse 37

अथोवाच हृषीकेशं नारद: प्रहसन्निव । योगमायोदयं वीक्ष्य मानुषीमीयुषो गतिम् ॥ ३७ ॥

Tendo visto assim a manifestação da Yoga-māyā do Senhor, Nārada sorriu suavemente e então se dirigiu a Hṛṣīkeśa, que assumia o comportamento de um ser humano.

Verse 38

विदाम योगमायास्ते दुर्दर्शा अपि मायिनाम् । योगेश्वरात्मन् निर्भाता भवत्पादनिषेवया ॥ ३८ ॥

[Disse Nārada:] Ó Paramātmā, Senhor de todo yoga, teus poderes de Yoga-māyā são difíceis de compreender até para grandes místicos; mas ao servir teus pés de lótus pude percebê-los com clareza.

Verse 39

अनुजानीहि मां देव लोकांस्ते यशसाप्लुतान् । पर्यटामि तवोद्गायन् लीला भुवनपावनी: ॥ ३९ ॥

Ó Senhor, concede-me tua licença. Vaguearei pelos mundos inundados por tua fama, cantando em alta voz tuas līlās, passatempos que purificam o universo.

Verse 40

श्रीभगवानुवाच ब्रह्मन् धर्मस्य वक्ताहं कर्ता तदनुमोदिता । तच्छिक्षयन् लोकमिममास्थित: पुत्र मा खिद: ॥ ४० ॥

O Senhor Supremo disse: Ó brāhmaṇa, Eu sou o proclamador do dharma, seu executor e seu sancionador. Para instruir o mundo, observo os princípios religiosos; meu filho, não te perturbes.

Verse 41

श्रीशुक उवाच इत्याचरन्तं सद्धर्मान् पावनान् गृहमेधिनाम् । तमेव सर्वगेहेषु सन्तमेकं ददर्श ह ॥ ४१ ॥

Śukadeva disse: Assim, em cada palácio Nārada viu o mesmo Senhor, na mesma forma pessoal, executando os princípios transcendentais do dharma que purificam os que vivem a vida doméstica.

Verse 42

कृष्णस्यानन्तवीर्यस्य योगमायामहोदयम् । मुहुर्दृष्ट्वा ऋषिरभूद् विस्मितो जातकौतुक: ॥ ४२ ॥

Ao ver repetidas vezes a vasta exibição mística da yogamāyā do Senhor Kṛṣṇa, de poder ilimitado, o sábio ficou maravilhado e cheio de assombro.

Verse 43

इत्यर्थकामधर्मेषु कृष्णेन श्रद्धितात्मना । सम्यक् सभाजित: प्रीतस्तमेवानुस्मरन् ययौ ॥ ४३ ॥

Assim, com o coração cheio de fé, o Senhor Kṛṣṇa honrou Nārada devidamente, oferecendo-lhe dádivas relacionadas a artha, kāma e dharma. Plenamente satisfeito, o sábio partiu lembrando-se constantemente do Senhor.

Verse 44

एवं मनुष्यपदवीमनुवर्तमानो नारायणोऽखिलभवाय गृहीतशक्ति: । रेमेऽङ्ग षोडशसहस्रवराङ्गनानां सव्रीडसौहृदनिरीक्षणहासजुष्ट: ॥ ४४ ॥

Assim, o Senhor Nārāyaṇa seguiu os modos dos homens, manifestando Seus poderes divinos para o bem de todos os seres. Ó rei, Ele deleitou-Se na companhia de dezesseis mil consortes excelsas, que O serviam com olhares afetuosos e pudicos e com risos suaves.

Verse 45

यानीह विश्वविलयोद्भववृत्तिहेतु: कर्माण्यनन्यविषयाणि हरिश्चकार । यस्त्वङ्ग गायति श‍ृणोत्यनुमोदते वा भक्तिर्भवेद् भगवति ह्यपवर्गमार्गे ॥ ४५ ॥ यस्यात्मबुद्धि: कुणपे त्रिधातुके स्वधी: कलत्रादिषु भौम इज्यधी: । यत्तीर्थबुद्धि: सलिले न कर्हिचिज् जनेष्वभिज्ञेषु स एव गोखर: ॥

O Senhor Hari é a causa suprema da criação, manutenção e dissolução do universo. Ó rei, quem cantar, ouvir ou mesmo aprovar de coração as atividades extraordinárias e inimitáveis que Ele realizou neste mundo certamente desenvolverá devoção ao Senhor Supremo, doador do caminho da libertação.