The Slaying of Narakāsura (Bhaumāsura), Rescue of the Princesses, and the Pārijāta Episode Begins
तान् पीठमुख्याननयद् यमक्षयं निकृत्तशीर्षोरुभुजाङ्घ्रिवर्मण: । स्वानीकपानच्युतचक्रसायकै- स्तथा निरस्तान् नरको धरासुत: । निरीक्ष्य दुर्मर्षण आस्रवन्मदै- र्गजै: पयोधिप्रभवैर्निराक्रमात् ॥ १४ ॥
tān pīṭha-mukhyān anayad yama-kṣayaṁ nikṛtta-śīrṣoru-bhujāṅghri-varmaṇaḥ svānīka-pān acyuta-cakra-sāyakais tathā nirastān narako dharā-sutaḥ nirīkṣya durmarṣaṇa āsravan-madair gajaiḥ payodhi-prabhavair nirākramāt
O Senhor cortou as cabeças, coxas, braços, pernas e armaduras destes oponentes liderados por Pitha e enviou-os a todos para a morada de Yamaraja. Narakasura, o filho da terra, não conseguiu conter a sua fúria ao ver o destino dos seus líderes militares. Assim, saiu da cidadela com elefantes nascidos do Oceano de Leite que exsudavam mada das suas testas devido à excitação.
This verse describes Narakāsura being overwhelmed as Kṛṣṇa’s forces strike down his foremost warriors with the Lord’s discus and arrows, showing the inevitable defeat of adharma under divine protection.
After seeing his leading fighters destroyed, Narakāsura—unable to tolerate defeat—launched a counterattack using powerful rutting elephants said to have arisen from the ocean.
When arrogance and cruelty face truth and righteousness, they eventually collapse; the verse encourages steadiness in dharma and faith that divine order ultimately prevails.