The Killing of Keśī and Vyomāsura; Nārada’s Prophetic Praise of Kṛṣṇa
अथ ते कालरूपस्य क्षपयिष्णोरमुष्य वै । अक्षौहिणीनां निधनं द्रक्ष्याम्यर्जुनसारथे: ॥ २१ ॥
atha te kāla-rūpasya kṣapayiṣṇor amuṣya vai akṣauhiṇīnāṁ nidhanaṁ drakṣyāmy arjuna-sāratheḥ
Em seguida verei-Te manifestar como o Tempo personificado, servindo como cocheiro de Arjuna e destruindo exércitos inteiros para aliviar a terra de seu fardo.
This verse portrays Kṛṣṇa as kāla-rūpa—Time itself—who ultimately consumes all beings and arrangements, including vast armies.
The title highlights Kṛṣṇa’s intimate role in the Kurukṣetra context—guiding Arjuna externally as his charioteer and internally as the supreme director of destiny.
Remembering Time as the Lord encourages urgency in bhakti—using life wisely for devotion, humility, and dharma rather than pride in temporary power.