शठो हि बाह्योऽभ्यन्तरमेवमुपजपति भर्तारं चेद्द् हत्वा मां प्रतिपादयिष्यति शत्रुवधो भूमिलाभश्च मे द्विविधो लाभो भविष्यति अथ वा शत्रुरेनमाहनिष्यतीति हतबन्धुपक्षस्तुल्यदोषदण्डेनोद्विग्नश्च मे भूयानकृत्यपक्षो भविष्यति तद्विधे वान्यस्मिन्नपि शङ्कितो भविष्यति अन्यमन्यं चास्य मुख्यमभित्यक्तशासनेन घातयिष्यामि इति ॥ कZ_०९.३.३८ ॥
śaṭho hi bāhyo 'bhyantaraṃ evam upajapati: bhartāraṃ ced hatvā māṃ pratipādayiṣyati, śatru-vadho bhūmi-lābhaś ca me dvividho lābho bhaviṣyati; atha vā śatrur enam āhaniṣyati iti, hata-bandhu-pakṣas tulya-doṣa-daṇḍenodvignaś ca me bhūyān akṛtya-pakṣo bhaviṣyati; tadvidhe vā anyasminn api śaṅkito bhaviṣyati; anyam-anyaṃ cāsya mukhyam abhityakta-śāsanena ghātayiṣyāmi iti.
Um forasteiro ardiloso aproxima-se de um interno com cálculos como: “Se ele matar o seu senhor e me instalar, obtenho um ganho duplo — o inimigo morto e o território adquirido. Ou, se o inimigo o matar, ele ficará privado do seu grupo de parentes e, alarmado com a punição por culpa equivalente, estará mais disposto a praticar atos ilícitos do meu lado. Em qualquer caso semelhante, também será suspeito noutros lugares. Portanto farei com que os seus principais associados se eliminem mutuamente, explorando falhas de disciplina e de controlo.”
A deceitful actor frames every outcome as profit and will readily engineer internal killings; therefore rulers must treat such proposals as high-risk subversion and anticipate induced factional violence.
He aims to trigger mutual elimination among key associates by exploiting lapses in discipline (abhityakta-śāsana), reducing organized resistance.