Adhyaya 77
ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਉੱਤੰਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਪੁੰਨ-ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਹ ਉਸੇ ਪਾਸੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਰਾਹ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ-ਸਥਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਭਗਤ ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਯਾਤਰੀ ਸੁਸਮਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਸਪਰਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਕਲਮਸ਼/ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉੱਤੰਕੇਸ਼ਵਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਾਲਾ 77ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉੱਤਮ ਉੱਤੰਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਉਸੇ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਸਥਿਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਆਪ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ।
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕਿਲਬਿਸਾਂ, ਸਭ ਪਾਪ-ਮਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਅੰਦਰ ‘ਉੱਤੰਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।