Adhyaya 363
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੋਸ਼ਪਦ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੋ ਗਵ੍ਯੂਤੀ ਦੂਰੀ ‘ਵਲਾਯ’ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਲਾਯ ਵਿੱਚ ‘ਏਕਾਦਸ਼ ਰੁਦ੍ਰ’ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ-ਲਿੰਗਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਅਜੈਕਪਾਦ ਅਤੇ ਅਹਿਰਬੁਧਨ੍ਯ ਆਦਿ ਨਾਮ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧਿਵਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਸ਼ੁੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोष्पदस्योत्तरे स्थितम् । गव्यूतिद्वितयेनैव वलाय इति विश्रुतम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਗੋਸ਼ਪਦ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਵੇ—ਦੋ ਗਵ੍ਯੂਤੀ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨਾਲ—ਜੋ ‘ਵਲਾਯ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।”
Verse 2
तत्रैकादशरुद्राणां स्थानलिंगान्यपि प्रिये । अजैकपादहिर्बुध्न्यः संतीत्यादीनि नामतः । पूजयेत्तानि विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः
ਉੱਥੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਥਿਰ ਲਿੰਗ-ਸਥਾਨ ਵੀ ਹਨ—ਨਾਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਜ, ਏਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨ੍ਯ, ਸੰਤੀਤੀ ਆਦਿ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀਵਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 362
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ—ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ—ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਏਕਾਦਸ਼ ਰੁਦ੍ਰ-ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਤਿੰਨ ਸੌ ਬਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।