
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ “ਦੇਵੀ ਮੰਤ੍ਰਵਿਭੂਸ਼ਣਾ” ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ-ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਨੇ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੁੱਖ-ਸ਼ੋਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ। ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨ, ਭਕਤ-ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ-ਕਾਲ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਸੰਖੇਪ ਪਰ ਫਲਦਾਇਕ ਧਾਰਮਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਮੰਤ੍ਰ-ਵਿਭੂਸ਼ਣਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਓ। ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਸਦੀ ਹੈ—ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸੋਮ (ਚੰਦਰਮਾ) ਨੇ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਾਰੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੇ ਅੰਦਰ, “ਮੰਤ੍ਰ-ਵਿਭੂਸ਼ਣਾ ਗੌਰੀ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਤਿੰਨ ਸੌ ਉਨੰਜਾਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।