Adhyaya 348
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਤੀਰਥ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਗਤ ਨੂੰ—ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ—ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਧਾਮ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਨੂੰ ਸਰਬ ਦੌਰਭਾਗ੍ਯ ਨਾਸਿਨੀ ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਪੁੰਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੌਰਭਾਗ੍ਯ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਸਥਾਨ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਫਲ-ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦਰਸਾ ਕੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੇ ਅੰਦਰ ‘ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰੀ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ’ ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पश्चिमे नारदेश्वरीम् । नारदेश्वरसांनिध्ये सर्वदौर्भाग्यनाशनीम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰੀ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁર્ભਾਗ੍ਯ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
Verse 2
या नारी पूजयेद्देवीं तृतीयायां समाहिता । तदन्वये न दौर्भाग्ययुक्ता नारी भविष्यति
ਜੋ ਨਾਰੀ ਤ੍ਰਿਤੀਯਾ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ-ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਾਰੀ ਦੁર્ભਾਗ੍ਯ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
Verse 347
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारदेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ “ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰੀ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਤਿੰਨ ਸੌ ਅਠਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।