
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵ ਪਾਤਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਰਤ-ਕਾਲ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਸਾਧਕ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਨਾਲ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चण्डीश्वरं महालिंगं सर्वपातकनाशनम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਚੰਡੀਂਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਪਾਤਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
Verse 2
तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां कार्तिके मासि भामिनि । उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
ਉੱਥੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਤੇਜਸਵੀ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਧਾਰ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
Verse 340
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकामाहात्म्ये चण्डीश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੇ ਦੇਵਿਕਾਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਅਧਿਆਇ ਅੰਦਰ “ਚੰਡੀਂਸ਼ਵਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ—ਅਧਿਆਇ 340—ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।