Adhyaya 315
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ–ਦੇਵੀ ਸੰਵਾਦ ਰਾਹੀਂ ਸੰਖੇਪ ਖੇਤਰ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਅੱਧ-ਕ੍ਰੋਸ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸਥਾਨ ‘ਮਾਰੁਦਾਰਿਆ’ ਜਾਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਦੀ ਦੇਵੀ ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਅਤੇ ‘ਸਰਵਕਾਮ-ਫਲਪ੍ਰਦਾ’ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਕਾਲ ਅਤੇ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨਵਮੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਗੰਧ-ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣ ਸਥਾਨ (ਕਿੱਥੇ), ਸਮਾਂ (ਕਦੋਂ) ਅਤੇ ਵਿਧੀ (ਕਿਵੇਂ) ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਅਤੇ ਪੁੰਨ-ਲਾਭ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਦ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਰੁਦਾਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਅੱਧ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨਵਮੀ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਗੰਧ-ਪੁਸ਼ਪ ਆਦਿ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ “ਮਰੁਦਾਰਿਆ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੰਦਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।