Adhyaya 274
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਤੀਰਥ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ (ਅਤੇ ਯਾਤਰੀ ਵੀ) ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੂਰਯਪ੍ਰਾਚੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵਣ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਮਹਾਤਮ ਸ਼ੁੱਧਿਕਾਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਸਰਵ-ਪਾਪ ਸ਼ਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੋਕਤ ਨਿਯਮਬੱਧ ਤੀਰਥਯਾਤਰਾ ਦੀ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮਸੰਗਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੁੱਖ ਕਰਮ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨ ਹੈ। ਸੂਰਯਪ੍ਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੰਚਪਾਤਕਾਂ (ਪੰਜ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ) ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਮਹਾਤਮ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੀ ਹੈ। ਉਪਸੰਹਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਖੰਡ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ, ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ-ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ‘ਸੂਰਯਪ੍ਰਾਚੀ-ਮਹਾਤਮ੍ਯ’ ਅਧਿਆਇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सूर्यप्राचीं महाप्रभाम् । सर्वपापोपशमनीं सर्वकामफलप्रदाम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਸੂਰਯਪ੍ਰਾਚੀ ਵੱਲ ਜਾਵੇ—ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ; ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਧਰਮਿਕ ਕਾਮਨਾ ਦਾ ਫਲ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महादेवि मुच्यते पञ्चपातकैः
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਮਹਾਪਾਤਕਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 274
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सूर्यप्राचीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्त त्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ, ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਸੂਰਯਪ੍ਰਾਚੀਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਅਧਿਆਇ ੨੭੪ ਹੈ।