Adhyaya 27
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੌਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੰਧਰਵਸੇਨਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਲਿੰਗ ‘ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਵ-ਰੋਗ ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ‘ਤਿੰਨ ਧਨੁਸ਼’ ਦੀ ਮਾਪੀ ਦੂਰੀ ਅਤੇ ‘ਪੂਰਬ ਵਿਭਾਗ’ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਸੂਚਨਾ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਰਥ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਵਰਤ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਸਾਧਿਕਾ ਦਾ ਦੁਰਭਾਗ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਨਚਾਹੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਪ-ਨਾਸ਼ਕ ਵਰਤ-ਕਥਾ ਕਹਿ ਕੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਨਾਲ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਓਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ-ਸੈਨਾ ਵੱਲੋਂ—ਘਨਵਾਹਨ ਦੀ ਧੀ ਦੁਆਰਾ—ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਨਿਧਾਨ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ‘ਤੇ, ਪੂਰਬੀ ਭਾਗ ਵੱਲ ਸਥਿਤ, ‘ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮ ਦਾ ਧਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
ਤ੍ਰਿਤੀਯਾ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੁર્ભਾਗੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤ੍ਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਤ੍ਰੇਤਾ-ਯੁਗ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਇਸੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਕਸ਼ੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦੇ ਅੰਦਰ ‘ਗੰਧਰਵਸੇਨੇਸ਼ਵਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।