
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਸ਼ੈਵ-ਸ਼ਾਕਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ੍ਯ (ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ) ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਦੇਵੀ ਕਨਕਨੰਦਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਨੂੰ ‘ਸਰਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾ’ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ: ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਥਾਨ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਬੱਧ ਭਗਤੀ ਦੇ ਇਸ ਮੇਲ ਨੂੰ ਜੋ ਯਾਤਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਅਤੇ ਸਰਵਕਾਮ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम् । देवीं कनकनंदाख्यां सर्वकामफलप्रदाम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਕਨਕਨੰਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ—ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
Verse 2
तत्र शुक्लतृतीयायां चैत्रे मासि विधानतः । यात्रां कुर्याच्च मतिमान्सर्वकाममवाप्नुयात्
ਉੱਥੇ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Verse 265
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कनकनंदामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ ‘ਕਨਕਨੰਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ੨੬੫ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।