
ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ‘ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਿਧਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ‘ਸਰਵ-ਪਾਤਕ-ਨਾਸ਼ਕ’ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੇਵ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਵੇਂ ਜਿਸ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਵੀ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਇਹ ਧਾਮ ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਂਛਿਤ ਅਰਥ-ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਲ-ਵਿਧਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ ਦੇ ਦਿਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖ-ਭਕਤ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਲੋਫ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ, ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰ-ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਅਧੀਨ 254ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सर्वपातकनाशनम् । घण्टेश्वरमिति ख्यातं देवदानववन्दितम् । पूजितं ह्यृषिभिः सिद्धैर्वांछितार्थफलप्रदम्
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓਥੇ ਹੀ ਸਥਿਤ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ‘ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੰਦਿਤ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ, ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਅਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Verse 2
वारे सोमस्य चाष्टम्यां यस्तं पूजयते नरः । स लभेद्वांछितान्कामान्मुक्तः स्यात्पातकेन हि
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅੱਠਮੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Verse 254
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये घंटेश्वरमाहारत्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੇਤਰਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਅੰਦਰ ‘ਘੰਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੌ ਚੌਵੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।